Creatief spelen met Photoshop.

Als je deze blog reeds eerder las, zul je weten dat ik als hobby-fotograaf ook graag werk met Photoshop. Dus als jij ook in fotografie en het bewerken van foto’s bent geïnteresseerd, dan moet je vooral verder lezen. Ik wilde nu graag eens een foto maken waarop een mooie zonsondergang te zien zou zijn. Onze liefdevolle Schepper heeft het kleurenpalet* daarvan ontworpen en omdat daar ook nog eens oneindig veel variatie bij mogelijk blijkt, verdient Hij in mijn ogen terecht de titel Meester-Ontwerper. Hij was het ook die de mens schiep met de gave om schoonheid te waarderen. Via een niet te doorgronden proces onderscheidt het menselijk brein of iets mooi is. Ons esthetisch gevoel doet ons verschillen van de dieren. Daardoor zien wij de schepping in een ander licht. Kan een hond een prachtige zonsondergang waarderen? Ik betwijfel dat. Maar nu terug naar de fotografie.

Hoe de afbeelding The Mermaid (De zeemeermin) ontstond.
Hieronder leg ik je uit hoe ik bij onderstaande ─ uit diverse foto’s samengestelde foto ─ te werk ben gegaan. Ik heb dankbaar gebruik gemaakt van door anderen gemaakte beelden die ze soms gratis of tegen een kleine vergoeding aan andere hobbyisten beschikbaar stellen. Op internet kun je talloze mooie foto’s van zonsondergangen vinden. (Kijk bij Google onder ‘Afbeeldingen’ en zoek naast “zonsondergang” ook eens op de engelse term “sunset“)

Ik sneed van de foto die ik mooi vond het deel onder de horizon weg, zodat alleen de fraaie lucht overbleef. Het canvaskader werd naar de onderkant uitgebreid om ruimte voor het water te krijgen. Om het effect van het spiegelende water te krijgen, maak je eerst een kopiefoto van de lucht en dan ga je naar >Afbeelding roteren> Canvas vertikaal draaien. Vervolgens maak je het wateroppervlak vager: >Filter> Vervagen>Gausiaans vervagen. De sterkte van de vervaging kun je instellen met de regelschuif Straal. Ik zette die op ca. 4 pixels, maar achteraf bezien had dat nog wel iets lager gekund. Met ‘kopieëren en plakken’ zorg je er nu voor dat het ‘water’ nu in het paneel ‘lagen’ van de achtergrondfoto op een eigen nieuwe laag terechtkomt. Met het gereedschap ‘verplaatsen’ zorg je dat beide lagen bij de horizon mooi op elkaar aansluiten. Maak dan van beide lagen weer één laag. (>Lagen> Een laag maken) Het is raadzaam om nu met de toetscombinatie Ctrl+ J de zo ontstane achtergrondfoto op een tweede laag te kopieëren en daarop verder te werken.
Een interessante voorgrond aanbrengen.
Je achtergrond is nu al mooi, maar denk nu ook goed na over wat je op de voorgrond wilt zien en waardoor jouw foto nog interessanter zal worden. Ik koos voor een zeemeermin en liet haar op een rots zitten. Voor de reflectie in het water werden zowel de foto van de rots als die van de zeemeermin ook weer vertikaal gespiegeld, vervaagd en met de knop ‘Dekking’ op de juiste donkerte ingesteld. Door de lagen in het lagenvenster in de goede volgorde te verschuiven kun je voorkomen dat de staart van de zeemeermin niet achter maar vóór de rots wordt weergegeven. Oh ja, om het nog echter te laten lijken, liet ik tenslotte vanaf de staartpunt van de zeemeermin ook nog enkele druppels in het water vallen die daar kringen veroorzaakten. Een kleurenfoto met de vallende druppels en de waterkringen werd daarvoor omgezet in zwart wit en het contrast werd verhoogd. Als je eerder van de achtergrondfoto met Ctrl+ J een tweede laag gekopiëerd hebt, dan werkt daarna ook de knop ‘Transformatie’. (Je kunt dat zien doordat de kleur van de tekst van grijs in zwart verandert). Hiermee kun je alle afbeeldingen, die je op de voorgrond wilt toepassen, gemakkelijk naar de gewenste grootte aanpassen. (> Transformatie> Schalen). Hieronder het resultaat.

Bovenin een prachtige wolkenlucht met prachtige oranje kleuren en enkele meeuwen. Daaronder een spiegelend wateroppervlak. Op de voorgrond een mindonesisch meisje met vissenstaart. Zij zit op een rots in het meer. Vanaf haar staart druipen er druppels water omlaag die kringen in het water veroorzaken.
Ik hoop dat je deze bijdrage leuk hebt gevonden. Misschien ga je dit zelf ook eens met Photoshop of een vergelijkbaar fotobewerkingsprogramma proberen, want zoals je hierboven ziet kun je er leuke afbeeldingen mee maken.


* Hoe ontstaan de warme kleuren van een zonsondergang?
Zonlicht dat naar de aarde schijnt, bevat alle kleuren van de regenboog. Wanneer dit licht de aardatmosfeer binnendringt, fungeert de atmosfeer ongeveer als een reusachtig prisma dat het licht verstrooit of verspreidt. De mate waarin een lichtgolf wordt verstrooid, wordt echter bepaald door haar golflengte.
Blauwe lichtgolven hebben een kortere golflengte en worden sterk over de hele atmosfeer verstrooid. Daarom lijkt de lucht blauw wanneer de zon op een heldere dag hoog boven de horizon staat. — (Zie Fig. 2a) Maar wanneer de zon dicht bij de horizon staat — zoals bij zonsondergang — moet het zonlicht een langere weg door de atmosfeer afleggen om onze ogen te bereiken. Het gevolg is dat het sterk verstrooide blauwe licht ons niet bereikt. De langere golven daarentegen, zoals de rode, kunnen gemakkelijker door de dichte atmosfeer heen dringen. Daaraan ontleent de zonsondergang zijn bekende rode of oranje kleur. — (Zie Fig. 2b)

 

Twee figuren tonen hoe het zonlicht door de aardatmosfeer wordt verstrooid. Links op het middaguur. Rechts tijdens zonsonderganh.
Advertenties

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .