De herder zorgt goed voor zijn schapen.

Vanuit de flat in Zaandam waar ik woon had ik deze week goed zicht op wat de taak van een schaapherder(in) zoal inhoudt. De schapen moeten natuurlijk voldoende gras kunnen eten. Niet alleen om zelf in leven te blijven, maar ook om melk voor hun lammetjes te produceren. Het is voor de herder natuurlijk ondoenlijk om zelf voor zo’n tweehonderd dieren het benodigde gras te maaien. Dat hoeft ook niet, want de schapen zijn zelf volleerde grasmaaiers. Ze beschikken over 32 tanden en kiezen waarmee ze het gras afsnijden en later herkauwen. De herder (of in dit geval een herderin) moet hen echter wel naar geschikte grasvelden begeleiden. Dat valt niet mee in een stad. De herder is dan ook voortdurend op zoek naar geschikte percelen en zal die voor de veiligheid van de schapen eerst omheinen. Anders zouden de schapen kunnen weglopen of door honden kunnen worden gebeten. Ik had het voorrecht om van nabij mee te maken hoe dit in zijn werk gaat en maakte daarvan onderstaande fotoreportage.

Foto 1. De schapen hebben het gras in perceel 1 kaal gegeten en verlangen naar nieuw gras. Ze hebben de herderin allang gezien en gehoord en verzamelen zich bij de nu nog gesloten uitgang. Let op het kleurverschil tussen de percelen.
Foto 2. De herderin opent de omheining (het oranje net) zodat de schapen naar het tweede perceel kunnen.
Foto 3. Als het laatste schaap er uit is kan de omheining van het eerste perceel weer voor een volgend perceel worden gebruikt.
Foto 4. Perceel 2 heeft een heuvel waar de schapen kennelijk graag op vertoeven.
Foto 5. Hier grazen de schapen vredig op perceel 3. In de zomer zal hun wollige vacht worden afgeschoren en daar kan dan bijvoorbeeld weer een nieuwe trui voor jou van worden gemaakt.

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.