De Biosfeer op aarde: Toeval of ontwerp?

Er zijn heel wat zaken waaruit blijkt dat onze planeet aarde een heel unieke plaats inneemt onder de planeten. Wetenschappers die voorbereidingen treffen om mensen naar andere planeten te sturen zijn zich daar ter dege van bewust. De ecologische omstandigheden op aarde vinden wij heel normaal, maar in werkelijkheid zijn ze heel bijzonder. De verschillende condities op aarde zijn heel bijzonder. Met het oog op toekomstige ruimtevaartprojecten wilde men dan ook weten of het mogelijk was een op het ecosysteem van de aarde gelijkend zelfvoorzienend gesloten ecosysteem te maken dat zichzelf en de bewoners in leven zou kunnen houden. Op 26 september 1991 startte in de woestijn van Arizona Verenigde Staten de eerste missie van dit project dat Biosphere 2 werd genoemd.( De planeet Aarde was zelf immers reeds Biosphere 1 ) Destijds werd daar in de media veel aandacht aan besteed. Acht personen, vier mannen en vier vrouwen, zouden twee jaar lang, afgesloten van de buitenwereld, in het op Foto 1 getoonde glazen gebouw proberen te overleven.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is biosfeer2-arizona-desert.jpg

Als een soort ‘Ark van Noach’ voor planten, dieren en mensen, probeerde ook Biosphere 2 de gemeenschappen van de belangrijkste ecosysteemgebieden van de aarde te herscheppen. Deze verschillende ‘biomen’ omvatten een agrarisch gebied, een menselijke werk- en leefruimte, een 3,8 miljoen liter omvattende oceaan en koraalrif, een mistwoestijn, savanneweiden, mangrovemoeras en tropisch regenwoud, die allemaal onder het glas van de kunstmatige structuur in de Arizona Woestijn waren gehuisvest. Biosfeer 2 bevatte meer dan 3000 gedocumenteerde soorten planten en dieren verspreid over de vijf biomen. Foto 2 toont je de agrarisch afdeling van het interieur. Foto 3 het ‘oceaan’-gedeelte.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is agrarisch-bioom-.jpg

Problemen doemen op.

Zoals eerder gezegd: op 26 september 1991 startte de eerste missie. Die verliep niet zonder problemen. Algauw daalde het zuurstofpercentage drastisch zonder dat men wist waardoor dit kwam. Op een gegeven moment kwam hierdoor zelfs de veiligheid van de bewoners in gevaar. Na onderzoek bleek dat zuurstof reageerde met de betonnen binnenwanden van Biosfeer-2. Door middel van kunstgrepen werd de luchtkwaliteit verbeterd. Deze ingreep van buitenaf had echter wel een negatieve invloed op de geloofwaardigheid van het hele project.
Een ander probleem was dat veel planten in de agrarische afdeling stierven als gevolg van insectenplagen en de bewoners waren daardoor constant hongerig.
Alleen het koelen van de biomen was ook al een hele opgave. Omdat twintig minuten ongereguleerde temperatuur op een zonnige dag de planten onder het glas van de biosfeer reeds permanent zou kunnen beschadigen, zouden een primaire generator op basis van aardgas en een generator voor diesel als back-up in het vijfboogsenergiecentrum binnen enkele minuten stroom kunnen leveren om de controle over de biomen te kunnen behouden. Tot op de dag van vandaag hebben 26 luchtbehandelingsunits in de kelder of ‘Technosphere’ de mogelijkheid om lucht te verwarmen en te koelen en condenswater te creëren voor de oceaan-, regen- en mistatmosfeer van Biosphere 2.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is biosfeer2-ocean.jpg

Over het ecosysteem op aarde is heel goed nagedacht.

Al met al waren er dus wel na de start nog enige ingrepen nodig om alles goed te laten functioneren. Dat zaken, zoals het juiste zuurstofpercentage en de omgevingstemperatuur, in Biosfeer 1 (onze Aarde) wèl allemaal goed zijn geregeld is dus eigenlijk helemaal niet zo vanzelfsprekend. John Adams, adjunct -directeur van het Biosfeer 2 project, geeft toe dat er de nodige problemen waren en zegt: “We zullen nooit de hele aarde kunnen imiteren. Dat is te complex….Wat we wel leerden (en in mijn opinie is dat de belangrijkste les) is dat we nog erg weinig weten over hoe onze eco-systemen echt werken.” Ik denk dan ook dat ieder die hierover nadenkt zal beseffen dat de ecosystemen op aarde zeer doordacht en ingenieus zijn ontworpen om met elkaar in balans te zijn. Ze blijven perfect functioneren zonder dat er veel extra-noodvoorzieningen voor nodig zijn. Dat kan geen louter toeval zijn. Om zo’n samenhangend systeem te bedenken is intelligentie nodig. Mijn conclusie is: Dat heeft onze Schepper, de Grote Ontwerper dus weer heel goed geregeld!

Maar hoe is het vandaag de dag gesteld met het biosfeerproject?

Er wonen nu geen mensen meer, maar bestaat het nog, en zo ja, hoe is het met het verstrijken van de tijd verder met het project gegaan? Wat waren de resultaten van de menselijke experimenten en wat geven deze aan voor de haalbaarheid van toekomstige bewoning op de maan of planeten? Kan dit ‘grootste testlab’ ons ook inzicht geven omtrent het CO2-probleem en de verzuring van de oceanen? Dit zijn enkele vragen waar je nu, 28 jaar later, graag antwoord op zult willen hebben.
In onderstaande video “Inside Biosphere 2: The World’s Largest Earth Science Experiment” zie je wetenschappers daar met elkaar over discussieren. De eerder genoemde John Adams geeft je een interessante rondleiding door alle biomen en de ondergrondse Technosfeer. Op Foto 4. staat hij bij een van de luchtbehandelingsinstallaties in de Technosfeer.

Inside Biosphere 2: The World’s Largest Earth Science Experiment
https://www.youtube.com/watch?v=-yAcD3wuY2Q

Foto 4. Adjunctdirecteur John Adams toont een bezoeker de luchtbehandelingsinstallaties in de Technosfeer.
Advertenties

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .