Het onzichtbare magnetische schild van de aarde.

Behalve de bescherming die door de ozonlaag wordt geboden, (zie vorige post) heeft de Schepper van de hemel en de aarde nog in een tweede beschermend schild voor haar bewoners voorzien: het magnetische schild. Dit schild biedt bescherming tegen de volledige kracht van kosmische straling en tegen potentieel dodelijke krachten die afkomstig zijn van de zon. Het magnetische schild reikt tot ver in de ruimte en wordt veroorzaakt door de samenstelling van de aardkern. Afb. 1 toont schematisch hoe de zonnewind en straling door het boogvormige beschermende magnetische schild van de aarde wordt afgebogen.

Afb. 1. Het magnetisch schild maakt dat de meeste van de zon afkomstige schadelijke straling langs de aarde wordt afgebogen.

De aarde heeft een bijzondere kern.
Zoals gezegd wordt het magnetische schild veroorzaakt door de bijzondere samenstelling van de aardkern. De aardkern is het binnenste deel van de Aarde, dat zich uitstrekt van de onderkant van de aardmantel op zo’n 2900 km diepte tot aan het middelpunt van de Aarde op ongeveer 6370 km diepte. Ter vergelijking: De diepste boring die ooit in de aarde gezet is ging 12 kilometer de grond in. Als de aarde een appel zou zijn zou je daarmee net door de schil heen zijn. In de kern van de aarde heersen temperaturen van 5500 tot wel 6000 °C Drie eeuwen geleden berekende de Engelse wetenschapper Isaac Newton, uit zijn studies van planeten en de zwaartekracht, al dat de gemiddelde dichtheid van de aarde tweemaal zo groot is als die van oppervlakte-rotsen en dat het binnenste van de aarde dus uit veel dichtere materialen moet bestaan. Door seismologisch onderzoek is vastgesteld dat de dichtheid van de aarde inderdaad op 2900 km abrupt toeneemt. Dat komt omdat de dieper liggende aardkern grotendeels uit vloeibaar ijzer (88,8%) en nikkel (5,8%) bestaat. Convectie stromingen maken dat deze bal van vloeibaar ijzer en nikkel ronddraait en de stroming van deze magnetische elementen wordt verantwoordelijk gehouden voor de opwekking van het magneetveld van de aarde. Misschien vraag je je af hoe men dit allemaal weet. Men heeft dit natuurlijk niet ter plekke kunnen meten. De kern van de aarde is voor mensen immers onbereikbaar? Maar gegevens van aardbevingsgolven, rotaties en traagheid van de gehele aarde, de magnetisch veld dynamo theorie en laboratoriumexperimenten op het smelten en legeren van ijzer en nikkel hebben allemaal bijgedragen aan de identificatie van de samenstelling van de aardkern.

Foto 2. Vulkanologen doen onderzoek bij de krater van een actieve vulkaan.

Vulkanologisch onderzoek.
Dat het binnenste van de aarde heel erg heet is weet de vulkanoloog Professor Ken Sims als geen ander. Hij trotseert al 20 jaar actieve vulkanen over de hele wereld. Op Foto 2 zie je hem samen met collega vulkanoloog Aldo Kane bij de rand staan van de enorme krater van de vulkaan Mount Nyiragongo in de Democratische Republiek Congo. Ze hebben hun tentenkamp dicht bij de krater opgeslagen en ‘snachts zelfs met de gasmaskers op geslapen. Nu de dag weer is aangebroken is het hun doel om monsters te verzamelen van de vurige stukken lavagesteenten die door de actieve vulkaan worden uitgebraakt. Hoewel dit onderzoek dus erg gevaarlijk is, laat het wel goed zien wat er zich in het binnenste van de aarde afspeelt. De 1100 °C hete lava bevat ook radioactieve materialen zoals uranium en thorium. Die elementen zijn erg belangrijk om de aarde zijn warmte te laten behouden. Bij actieve vulkanen wordt het dus heel duidelijk dat er zich in het binnenste van de aarde een brandende haard bevindt. Die houdt de ronddraaiende bol van ijzer en nikkel vloeibaar en de convectiestromingen van deze ronddraaiende massa wekken het magnetisme op. Dit magnetisch veld bestrijkt zo’n 645.000 km in de ruimte. Het zorgt er voor dat het grootste deel van de van de zon afkomstige gevaarlijke straling en kosmische straling wordt tegengehouden en langs de aarde wordt afgebogen. Het deel van de atmosfeer waar dit gebeurt, heet de magnetosfeer.

Foto 3. Het poollicht zoals ruimtevaarders dit zien.

Het poollicht.
Het magnetische veld is grotendeels onzichtbaar behalve door middel van het poollicht. De ruimtevaarders zien het poollicht vanuit hun ruimtevaartuig heel anders dan het vanaf de aarde kan worden gezien. Ze beschrijven het o.a. als een ‘dansende groene gloed’ of ‘een spookgordijn’. De Foto’s 3 en 4 tonen hoe het bewegende poollicht er vanuit de ruimte uitziet. Ik verwijs je ook nog even naar een eerder geschreven artikel, waar je nog meer bijzonderheden over het poollicht of noorderlicht kunt vinden:
https://gervanpoelgeest.wordpress.com/2017/01/24/adembenemende-verschijnselen-aan-de-hemel/

Foto 4. Het poollicht maakt het magnetisch veld zichtbaar.

Wonderen van ontwerp.
De in mijn vorige artikel beschreven ozonlaag in de atmosfeer van de aarde en het magnetische veld van de aarde zijn beide echt wonderen van ontwerp die nog steeds niet volledig begrepen worden. Maar laten we nu ook nog even aandacht schenken aan de zon. Hieronder kun je verder nog lezen waarom volgens de experimenteel natuurkundige Dr. Wenlong He (Zie Foto 5) ook de van de zon afkomstige zonnestralen heel bijzonder zijn.

Foto 5. Dr. Wenlong He bezig met zijn onderzoek.

Ik doe hier een aanhaling uit een uitgebreid interview dat in Ontwaakt verscheen, maar focus hier nu dus even op zijn kijk op het zonlicht en de straling van de zon. Dr. Wenlong He redigeert een internationaal tijdschrift over technologie en heeft al heel wat wetenschappelijke artikelen gepubliceerd. Nu werkt hij bij de Universiteit van Strathclyde in Schotland. Merk op wat hij antwoordde toen Ontwaakt hem de volgende vraag stelde:

Wat zijn voor u bewijzen van ontwerp?
Bijna al het leven op aarde is voor energie afhankelijk van de zon. Zonne-energie verplaatst zich door de ruimte als straling en bereikt de aarde in een breed spectrum van golflengten. De dodelijke gammastralen hebben de kortste golflengte. Dan volgen de röntgenstralen, uv-stralen, zichtbaar licht, infrarode stralen, microgolven en de radiogolven, die de langste golflengte hebben. Het is opmerkelijk dat onze atmosfeer veel schadelijke straling tegenhoudt, maar straling die we nodig hebben juist doorlaat.

Waarom vond u vooral dat zo indrukwekkend?
Omdat het eerste gedeelte van het Bijbelse scheppingsverhaal ook over licht gaat. Daar staat: „God zei: ’Er moet licht komen.’ Toen kwam er licht.” (Genesis 1:3) Slechts een heel klein deel van alle zonnestraling bestaat uit zichtbaar licht, maar het is onmisbaar voor leven. Planten gebruiken het om voedsel te produceren en wij hebben licht nodig om te kunnen zien. De manier waarop de atmosfeer licht doorlaat, kan gewoon geen toeval zijn. Ook de kleine hoeveelheid uv-licht die de aarde bereikt, is heel bijzonder.

Waarom is dat voor ons van belang?
We kunnen niet zonder uv-straling. Onze huid heeft een kleine hoeveelheid nodig om vitamine D aan te maken, wat voor gezonde botten zorgt en waarschijnlijk ook een bescherming vormt tegen kanker en andere aandoeningen. Maar te veel uv-straling veroorzaakt juist huidkanker en staar. Onder normale omstandigheden laat de atmosfeer precies de goede hoeveelheid uv-straling door, niet te veel en niet te weinig. Voor mij is dat een bewijs dat iemand de aarde zo heeft ontworpen dat die geschikt is voor leven.
Het complete interview met Wenlong He kun je hieronder lezen (of zelfs laten voorlezen): https://www.jw.org/nl/publicaties/tijdschriften/g201407/wenlong-he-interview/#?insight[search_id]=1be90d53-d08f-462f-977e-6fb5769bec8d&insight[search_result_index]=3

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Dit bericht werd geplaatst in Aarde, Intelligent Design, Natuur, Onderwijs over Intelligent Design, Ruimtevaart, Universum, Wetenschap, Zon en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.