Bijzondere planten.

1. Een plantje dat aan zelfverdediging doet.
Deze week eerst aandacht voor een bijzonder klein plantje dat beschikt over een opmerkelijk verdedigingsmechanisme. De latijnse naam is mimosa pudica. In Nederland wordt het ook wel ‘kruidje-roer-mij-niet’ genoemd. Op onderstaand filmpje, dat ik op youtube.com vond, kun je zien wat er gebeurt als je de bladeren van dit bijzondere plantje één voor één aanraakt:

https://www.youtube.com/watch?v=nPf3FbR6eQE

Heb je opgemerkt dat het zich terugtrekken heel snel en systematisch plaatsvindt? Van het uiteinde naar de steel in een nauwkeurige vaste volgorde, geen random volgorde die je in geval van toeval zou verwachten. Niet de hele plant reageert, maar alleen het deel dat aangeraakt wordt. Na enkele minuten strekken de bladstelen weer en vouwen de bladeren zich weer open.
Ontwerp of toeval?
Je kunt je afvragen hoe het plantje deze eigenschappen verkregen heeft. Evolutionisten wijten dit aan toevallige evolutie. Volgens hen zou het plantje in de loop van miljoenen jaren vanzelf, door een hele reeks van toevallige mutaties (of veranderingen), deze eigenschappen hebben verworven. Door natuurlijke selectie zouden mislukte probeersels vanzelf zijn uitgestorven en de goede eigenschappen zijn gebleven. Uiteindelijk, na eindeloos proberen, zou dan vanzelf dit resultaat zijn ontstaan. Als je vraagt welke stappen daarbij achtereenvolgens betrokken waren, dan worden er vage uitspraken gedaan en heeft men daar geen aannemelijke verklaring voor. Die zullen ze ook nooit kunnen geven, want ze waren er niet bij toen het gebeurde. Zo’n traject in miljoenen kleine stapjes wordt ook minder aannemelijk als je weet dat, zolang een bepaalde eigenschap nog niet volledig is ontwikkeld, natuurlijke selectie er voor zal zorgen dat de onbruikbare eigenschap eenvoudig zal verdwijnen. Toch weerhoudt dit evolutionisten er niet van om heel stellige beweringen te doen. Zo beweert evolutiebioloog Vincent Merckx, verbonden aan Naturalis, volgens de site van scientias.nl bijvoorbeeld: “Zo’n plant is geëvolueerd, het resultaat van natuurlijke selectie” en even verder lees ik in opvallend grote letters: “Evolutie is heel inventief en goed in staat om problemen op te lossen” Is dit zo? Hier doet Merckx het haast voorkomen alsof evolutie niet een kwestie van louter toeval is, maar zelf ook kan denken en sturing aan processen kan geven. Ik denk dan bij mijzelf: “Wat gebeurt hier?.. Zo schrijf je aan evolutie haast goddelijke eigenschappen toe!” Mij viel het ook op dat Merckx volgens hetzelfde artikel ook over het mimosa plantje zegt : “De plant is als het ware evolutionair geprogrammeerd om zo te reageren. Vaak gaat het om biomechanische processen die in het DNA gecodeerd zitten. Het is dus niet iets waar een plant over nadenkt.” Die uitspraak zou goed zijn als het woord ‘evolutionair’ was weggelaten, maar hij lijkt mij nu juist in strijd met het evolutieverhaal. Kom, ik leg dat even uit.

Waarom denk ik dat de hierboven vetgedrukte termen beter passen bij het ware scheppingsverhaal? Als iets is ‘geprogrammeerd’ of ‘gecodeerd’, dan is daar een intelligente Programmeur voor nodig die de verschillende stappen in het proces programmeert. Hij zorgt ook dat de juiste volgorde wordt aangehouden. Dat kan dus niet door louter toeval zijn gebeurd. En natuurlijke selectie kan alleen maar kiezen uit wat reeds bestaat en zelf geen nieuwe dingen verzinnen. Tenslotte nog iets over de DNA-code: Elke intelligente code kan alleen maar uit een intelligente geest voortspruiten en ook de DNA-codes van de diverse plantensoorten moeten daarom wel ontworpen zijn door een buitengewoon intelligente ontwerper.

2. Planten die insecten en andere kleine dieren kunnen vangen. Bijvoorbeeld: Utricularis (Blaasjeskruid)

Onder het enorme aantal verschillende soorten planten (volgens een ruwe schatting 390. 900) zijn er ook die zich op een bijzondere manier van de benodigde voedingsstoffen voorzien: het zijn de vleesetende planten. Hun aantal wordt op 670 geschat. In onderstaande video worden er daarvan slechts tien van aan je voorgesteld. Dat geeft je niettemin een mooi overzicht en het laat je tevens zien dat de Schepper ook in het plantenrijk heel wat variatie in vorm, kleur en vangstmethode heeft aangebracht. Sommige van deze planten verdrinken hun prooi, sommigen verteren ze en anderen gebruiken chemicaliën om ze te doden.
Ik wil je vragen om vooral eens te letten op de aan het eind van de video als nummer twee getoonde plant genaamd Utricularias of Blaasjeskruid. (Zie Afb. 2) Daarover is namelijk onder wetenschappers heel wat discussie ontstaan.

Afb. 2. Een oude tekening van Utricularia of Blaasjeskruid . De blauwe tekst en de rode watervlo zijn door mij ter verduidelijking toegevoegd.

Het is een waterplant. Soms groeit er boven het water een gele bloem. De wortels zweven in het water. De tere plant vormt witachtige grondloten en waterloten met groene bladeren. Alleen aan de witachtige grondloten zitten kleine blaasvormige aanhangsels, de vangblaasjes. Met die vangblaasjes worden kleine kreeftachtigen, muggen, watervlooien en vissen gevangen. In de vangblaasjes heerst een onderdruk en als een diertje de haartjes op het blaasje aanraakt springt dit supersnel open en zuigt het omringende water met daarin het prooidiertje naar binnen.
Deze vangmethode wordt beschouwd als ‘een van de meest geavanceerde structuren in het plantenrijk’. Ook bij dit plantje vragen wetenschappers zich af hoe en of het zich wel door geleidelijke evolutie heeft kunnen vormen. Daar is men het namelijk nog lang niet over eens. Maar dat zou me nu te ver voeren. Ik hoop daarom in mijn volgende artikel je nog wat meer bijzonderheden over deze plant en de discussie die er over is ontstaan te vertellen.

De video “Most AMAZING Carnivorous Plants” is engelstalig en duurt ca. 10 min.

https://www.youtube.com/watch?v=b1wNJFb4YLU

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Dit bericht werd geplaatst in Natuur, Onderwijs over Intelligent Design, Planten, Video, Wetenschap en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.