Evolutie of schepping?

Diverse media berichten deze week op een nogal sensationele manier over ‘evolutie’ van de mens. De Volkskrant had bijvoorbeeld de volgende kop: “Deze onderwatervissers veranderen door evolutie langzaam in ‘aquamensen’”. Reden voor mij om me daar eens wat verder in te verdiepen. De bron van dit verhaal is een rapport dat onlangs verscheen in het vakblad Cell. (Zie Foto 1)

Foto 1. Het verhaal over de onderwatervissers verscheen in het vakblad Cell.

Wat blijkt? Een groep onderzoekers onderzocht de grootte van de milt bij de Bajau ( een volk van Aziatische onderwatervissers, ook ‘zeenomaden’ genoemd, die hun adem wel 13 minuten kunnen inhouden tijdens het duiken en slechts gewapend met duikbril en speer jagen op octopus, vis en zeekomkommer). De miltgrootte werd vergeleken met die van hun nabije geografische buren, een overwegend op het land levend volk: de Saluan. Het rapport vermeldt: “We hebben eerst geprobeerd vast te stellen of er aanwijzingen zijn dat de Bajau een grotere milt hebben dan de Saluan, die minimaal in aanraking komen met de mariene omgeving. We identificeerden twee kustdorpen ~ 25 km van elkaar in het centrale Sulawesi-schiereiland van Indonesië: Jaya Bakti en Koyoan, voornamelijk bewoond door respectievelijk de etnische Bajau- en Saluan-populaties. We rekruteerden 59 Bajau- en 34 Saluan-individuen om deel te nemen aan de studie en van elk individu verzamelden we speekselmonsters voor DNA- en miltmetingen met behulp van een draagbare ultrasone machine”.

Wat was het resultaat? Het rapport zegt: “Using a comparative genomic study, we show that natural selection on genetic variants in the PDE10A gene have increased spleen size (grotere milt) in the Bajau, providing them with a larger reservoir of oxygenated red blood cells. We also find evidence of strong selection specific to the Bajau on BDKRB2, a gene affecting the human diving reflex (duikreflex bij de mens)”.

Grafiek 1. Verdelingen en boxplots van miltgrootten in alle niet nauw verwante Saluan (n = 33) in rood en Bajau (n = 43) in blauw. De dikke zwarte middenlijnen vertegenwoordigen de medianen en de onder- en bovengrenzen van de vakken vertegenwoordigen respectievelijk het 25e en 75e percentiel.


De miltmetingen zijn weergegeven in de grafiek hierboven. Ik maak daaruit op dat de gemiddelde milt-inhoud, (aangegeven door de zwarte streep), bij de Bajau ca. 170 cm³ is en bij de Saluan slechts 110 cm³
Het lijkt er dus op dat de milt van de ademduikers van Bajau zich heeft aangepast aan de andere omstandigheden en dat de duikers door hun grotere milt langer onder water kunnen blijven. Hun grotere milt zorgt voor meer zuurstof in het bloed en maakt het mogelijk te duiken tot dieptes van 70 meter.
Zoals boven reeds gezegd onderzocht men ook het DNA van de proefpersonen en men heeft nu dus ook het gen gevonden dat wordt geassocieerd met verhoogde perifere vasoconstrictie (samentrekking van de milt). “De milt speelt een hoofdrol bij de duikreflex, een lichaamsreactie als we ons gezicht in het water dompelen en de adem inhouden”, schrijft de krant. “Terwijl de hartslag daalt en adertjes in de lichaamsuiteinden samentrekken, trekt ook de milt samen, om als een spons die wordt uitgeknepen meer zuurstofrijke bloedcellen in de bloedbaan te brengen”. De samentrekking van de milt veroorzaakt een hemoglobinetoename door rode bloedcellen die overeenkomt met een toename van het zuurstofgehalte in het bloed van 2,8 tot 9,6 procent. Deze samentrekking van de milt geeft dus een zuurstofboost, waardoor de duiktijd van de Bajau verlengd wordt.

Vormt dit nu een bewijs voor evolutie?
Recent onderzoek (2016) laat inderdaad zien dat mensen zich kunnen aanpassen aan de omstandigheden. Bijvoorbeeld aan het leven in een poolklimaat, of genetische aanpassingen bij mensen die in bergketens wonen, die het makkelijker voor hen maken om ijle lucht in te ademen. Maar dit pleit alleen maar voor uitstekend ontwerp door een Intelligente Schepper. Hij schiep ons mensen blijkbaar zó dat wij ons aan allerlei omstandigheden kunnen aanpassen. Maar volgens Genesis schiep Hij alle dieren en mensen ook “naar hun soort”. Evolutionistische wetenschappers beweren echter, zonder daarvoor overigens bewijs te hebben, dat in het verleden alle dieren en mensen uit één gezamenlijke voorouder zijn ontstaan. Hoewel we nu in de praktijk uitsluitend kunnen waarnemen dat elke soort uitsluitend nakomelingen van zijn eigen soort voortbrengt, grijpen deze in mijn ogen ‘quasi-wetenschappers’ nu zelfs de aanpassing van de milt bij een volk van onderwaterduikers aan om hun door de feiten achterhaalde onbewezen theorie toch weer wat leven in te blazen.

Wat evolutionistische wetenschappers zeggen.
Let op! Ik citeer hieronder enkele van de dwaze, want ongegronde, commentaren in de wetenschapbijlage van de Volkskrant:

De Bajau – ‘zeenomaden’, zoals ze plaatselijk heten – zijn in feite op weg een soort zeewezens te worden, een beetje zoals de Weddellzeehond, die ook een vergrote milt heeft.

Mihai Netea van het Radboud UMC, die de lab-analyses leidde, constateert over de onderwatervissers: ‘Als deze mensen een paar miljoen jaar zo door zouden leven, kun je je voorstellen dat ze misschien een soort dolfijnen of walvissen zouden worden. Walvissen waren ook ooit een soort koeien die evolueerden tot zeewezens.’

Wat ik er van denk.
Ik word, als ik zoiets lees, een beetje cynisch over zulke ongefundeerde, onwetenschappelijke speculaties en denk bij mijzelf: “Nou Ger, verbeeld je eens dat jij ook in de Bajau-stam bent geboren. Dat is dan een mooi vooruitzicht voor je! Je benen zullen dan langzaam in een vissenstaart veranderen. Maar hoe je je moet voortbewegen zolang je staart nog niet voltooid is, dat maakt deze ‘wetenschapper’ je niet duidelijk. Omdat die verandering nogal drastisch is houdt hij bovendien qua tijd een slag om zijn arm: het zou wel eens een paar miljoen jaar kunnen duren voordat het zover is. Maar dat is nog niet alles, Ger! Je voedsel zal dan natuurlijk ook moeten veranderen en eigenlijk ook het hele systeem waarmee je voedsel tot je neemt: Je tanden zullen moeten veranderen in het baleinengordijn waarmee een walvis het water filtert en het kriel er uit vist. En omdat je als walvis niet in staat bent om, net als de vissen, zuurstof rechtstreeks uit het water op te nemen, zul je helaas elke vijftien tot twintig minuten naar de oppervlakte moeten komen om een voorraad lucht in te slaan. En vanzelfsprekend moet dan op je hoofd ook een spuitgat groeien, zodat je als je uit het water opduikt ook adem kunt halen voordat je weer een diepe duik neemt. Om nog maar niet te spreken over je gewicht, want dat zou van amper 90 kilo wel eens naar de 30 ton kunnen groeien.”.

Vind jij het vreemd dat ik twijfel aan de waarheid van Darwins evolutietheorie? De wetenschappers die een dergelijke theorie blijven verdedigen ontbreekt het aan zin voor de realiteit. Vandaar mijn oproep aan hen: Hou je aan de overal waar te nemen feiten. Als je ontwerp ziet in de natuur dan moet er ook een intelligente Ontwerper zijn die deze zaken heeft bedacht. De bijbel leert heel logisch: “Natuurlijk wordt elk huis door iemand gebouwd, maar degene die alles heeft gebouwd, is God”. Hebr. 3:4

Advertenties

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Dit bericht werd geplaatst in Evolutie, Intelligent Design, Menselijk lichaam, Natuur, Onderwijs over Intelligent Design, Wetenschap, Zee, Zeedieren en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.