Recent onderzoek naar vleugels van albatros geeft nieuw inzicht voor ontwerp van drones.

De ALBATROS is wel „de grootste levende vliegmachine op aarde” genoemd en dat is een passende omschrijving. De reuzenalbatros kan een vleugelwijdte van 3,5 meter bereiken en deze allergrootste zeevogel haalt een vliegsnelheid van ruim 115 kilometer per uur. De grijskopalbatros is de snelste uit de familie van de albatros en die zou zelfs 127 km per uur kunnen halen. Op de grond ziet een albatros er misschien wat onbeholpen uit, maar eenmaal in de lucht vormt de vogel zonder meer een schitterende aanblik. Ze komen wijdverspreid voor in de Zuidelijke Oceaan en de noordelijke Grote Oceaan. Albatrossen hebben lange vleugels in verhouding tot hun lichaamsgrootte en hun wervels en bovenste vleugelbeenderen zijn hol maar sterk. Hiermee kunnen ze op efficiënte wijze lange afstanden afleggen door al zwevende gebruik te maken van opstijgende luchtstromen en dit af te wisselen met lange glijvluchten. In Wikipedia las ik: “Albatrossen hebben een hoog glijgetal, rond 22:1 tot 23:1, wat betekent dat voor elke meter hoogteverlies, ze 22 meter vooruit kunnen vliegen. Ze worden bij het vliegen geholpen door een schouder-slot, een pees die de vleugel vergrendelt wanneer hij volledig uitgestrekt wordt, waardoor de vleugel uitgestrekt blijft op hoge hoogtes, zonder enige spierkracht”. Bijzonder is ook dat de koningsalbatros volledig op zee kan leven en zelfs op het water kan slapen.

albatrossen
Onderzoek wijst uit: de kleur van hun vleugels doet albatrossen efficiënter vliegen.

Voordat ik verder ga wil ik graag de vogelfotograaf Glenn Bartley bedanken. Hij verleende mij welwillend toestemming voor het plaatsen van twee prachtige foto’s van de albatros in de setting van een fototentoonstelling. Daarop is goed te zien dat bij albatrossen de bovenzijde van de vleugel veelal donker van kleur is, terwijl de onderzijde licht van kleur is. Wetenschappers van de Universiteit van Birmingham ontdekten onlangs bij toeval dat dit kleurverschil ook bijdraagt aan een vermindering van de luchtweerstand tijdens het vliegen. Zij deden onderzoek naar manieren om drones efficiënter te laten vliegen. Om inspiratie op te doen onderzochten zij ook de vleugels van albatrossen. Uit hun studie blijkt dat de zwarte kleur aan de bovenzijde er voor zorgt dat daar meer zonlicht wordt opgenomen. Tijdens het vliegen zou deze bovenkant ongeveer 10 graden warmer zijn dan de onderkant die licht van kleur is. Door het verschil in temperatuur daalt de luchtdruk op de vleugels en wordt de luchtweerstand minder. De wetenschappers beweren dat ook drones energiezuiniger zullen vliegen als de bovenzijde van de ronddraaiende propellers zwart is en de onderzijde wit. Hoofdonderzoeker Abdessattar Abdelkefi zegt: “Dit onderzoek zou moeten leiden tot verbeterde ontwerpen van drones” en “De juiste kleuren kunnen helpen bij het vergroten van het bereik van drones.”
Bron: wetenschappelijk tijdschrift Journal of Thermal Biology — Volume 66, Mei 2017, Pag. 27-32

Wat denk je zelf? Is het schouderslot en het kleurverschil bij de vleugels van de albatros een kwestie van toeval of van ontwerp? Voor mij is het duidelijk: de albatros, is werkelijk een doordacht ontworpen fascinerende vogel. Hij is echt een wonder — nog een reden om lof te geven aan degene die ’alle dingen heeft geschapen’: Jehovah God — (Openbaring 4:11).

Advertenties

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Recent onderzoek naar vleugels van albatros geeft nieuw inzicht voor ontwerp van drones.

  1. Peter Mannee zegt:

    Goed opgebouwde informatie over de albatros met precies die foto’s die het verhaal ondersteunen. Mooi gedaan!

    Tip: Op nu.nl staat onder Overig Nieuws regelmatig nieuw ontdekte informatie over natuur en dierenwereld.

Reacties zijn gesloten.