Konklusies trekken uit de complexiteit van DNA.

dna structuur

Uit de voordracht van Stephen Meyer in mijn vorige post zal een oplettende lezer/kijker de conclusie hebben kunnen trekken dat de voorwaarden voor het verkrijgen van een DNA molecuul nogal nauw luisteren. De volgorde waarin de aminozuren zich moeten aaneenrijgen om eiwitten te kunnen vormen luistert erg nauw en de kans dat dit bij toeval gebeurt is uiterst gering. De code waarmee DNA is opgebouwd bestaat uit vier letters en die code is niet willekeurig, maar voor elk van de ca. 8,7 miljoen diersoorten die naar schatting op aarde leven, weer anders. Het mag natuurlijk niet gebeuren dat er met de juiste volgorde wordt gerommeld. Dat zou tot gevolg kunnen hebben dat bij een hond een tweede staart uit zijn kop zou gaan groeien of dat een menselijk embryo meer dan het gebruikelijke aantal lichaamsleden zou krijgen. Gelukkig is in het reproductiesysteem van de cel ook een controlesysteem ingebouwd dat er voor zorgt dat elke cel steeds op de juiste manier wordt gekopieerd.

Een ingenieus systeem voor opslag van informatie.
De chemische bouwstenen waarmee de aminozuren en eiwitten zijn opgebouwd kunnen zelf niet bedenken welke positie ze in een ketting van aminozuren of een eiwitreeks zullen gaan innemen. Deze chemische stoffen hebben daarvoor niet de benodigde informatie. Dat er dan toch heel zeldzame functionele sequenties van aminozuren worden gevormd, kan daarom alleen plaatsvinden als er van buitenaf informatie wordt toegevoegd. Degene die de informatie in alle DNA moleculen van alle levensvormen heeft toegevoegd moet wel superintelligent zijn. Het informatiesysteem is dermate complex dat alleen een superintelligente persoon dit heeft kunnen bedenken. De superioriteit van het ontwerp blijkt ook uit de dichtheid waarmee de informatie is opgeslagen. Die is biljoenen malen groter dan bij de moderne, door mensen ontwikkelde, technologie mogelijk is. Wij mensen kunnen informatie in verschillende formaten en/of media opslaan. Bijvoorbeeld in een boek, op een CD of in een binaire file. Maar wist u dat wetenschappers nu ook al zover zijn dat ze ook van DNA zelf gebruik kunnen maken om informatie op te slaan? Reeds in 2012 werd er bericht: “Wetenschappers hebben 70 miljard kopieën van een boek opgeslagen. Hoeveel harde schijven ze daarvoor nodig hadden? Eentje, zo groot als uw duimnagel. De onderzoekers sloegen de informatie namelijk op in DNA”. Hoe deden ze dat? Het bericht vervolgde: De onderzoekers zetten het boek eerst om in binaire codes. Vervolgens pakten ze er de nucleobasen van DNA bij: adenine (A), thymine (T), guanine (G) en cytosine (C). De binaire code werd dan weer omgezet in deze basen: nullen werden A of C en enen G of T. Vervolgens maakten ze DNA waarin deze informatie werd opgesloten, zo meldt het blad Science*.
* http://science.sciencemag.org/content/early/2012/08/15/science.1226355

Wie was de echte uitvinder?
Het is natuurlijk allemaal bijzonder knap wat de daarbij betrokken wetenschappers hebben gedaan, maar we moeten daarbij natuurlijk wel beseffen dat zij dat uiterst compacte systeem voor informatieopslag niet zelf uitgevonden hebben. Dat was al eerder bedacht door de superintelligente Alwijze Ontwerper van het universum. Deze God, met de naam Jehovah, heeft kennis van alle in DNA opgeslagen informatie. Hij ontwierp de moleculaire biomachines** die nodig waren voor het coderen, het ontcijferen en het besturen van de processen in de cel. Hij heeft ook alle kenmerken van de oorspronkelijke levensvormen ontworpen en gezorgd voor de ecologische omgeving en voedsel voor al die verschillende, vaak van elkaar afhankelijke levensvormen.

De Ontwerper van het universum stelt vragen.
Deze wijze God Jehovah stelt de man Job in het bijbelboek Job enkele interessante vragen:

“Kun jij een sterrenbeeld op de juiste tijd laten verschijnen of het sterrenbeeld Asj en zijn zonen de weg wijzen? Ken jij de wetten die de hemel besturen? Kun jij hun gezag laten gelden op aarde? Kan jouw stem de wolken bevelen om je met een stortvloed te bedekken? Kun jij bliksemstralen uitsturen? Zullen ze komen en zeggen: “Hier zijn wij”? Wie heeft wijsheid gelegd in de wolken of verstand gegeven aan het hemelverschijnsel? Wie is wijs genoeg om de wolken te tellen en wie kan de waterkruiken van de hemel kantelen zodat het stof samenvloeit tot een massa en de aardkluiten aan elkaar kleven? Kun jij voor de leeuw op prooi jagen of de honger van jonge leeuwen stillen als ze in hun holen kruipen of in hun schuilplaats op de loer liggen? Wie maakt voedsel klaar voor de raaf als zijn jongen tot God om hulp krijsen en rondfladderen zonder eten?” ─ Job 38: 32- 41 Nieuwewereldvertaling

Jehovah vraagt Job dus of hij de wonderen van de natuur begrijpt. Job moet het antwoord schuldig blijven. Op deze manier toont God aan hoe nietig de mens is in vergelijking met de grootheid van God. Tegenwoordig is het niet populair om in een Almachtige God te geloven. Misschien bent u, die dit leest, ook opgegroeid in een samenleving die de Schepper heeft afgewezen. Maar als u onbevooroordeeld bent en de positieve, informatieve woorden over de Schepper zelf in de bijbel gaat lezen, kunt ook u gaan inzien dat God werkelijk bestaat. Meer nog, het kan u ertoe bewegen degene die ’alle dingen heeft geschapen’, degene die wonderbare dingen doet, Jehovah, te willen leren kennen en te dienen. U kunt meer informatie over de Schepper vinden op de site jw.org Daar kunt u ook de nieuwe herziene Nieuwewereldvertaling van de bijbel, waaruit ik hierboven enkele verzen citeerde, in begrijpelijk nederlands lezen.

** De moleculaire biomachines worden in een video-animatie op de site van Dr. Stephen Meyer getoond. Klik hiervoor even op onderstaande link:
https://www.youtube.com/watch?v=1fiJupfbSpg

Advertenties

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Video | Dit bericht werd geplaatst in DNA, Intelligent Design, Onderwijs over Intelligent Design, Universum, Wetenschap en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.