Meer over de documentaire “The mind of the Universe”

Dat ik in mijn vorige artikeltjes kritiek uitoefende op zowel Professor Robert Dijkgraaf als Professor Joanna Aizenberg omdat ze beiden de bijzondere zaken in de natuur niet aan de Schepper maar aan evolutie en “de natuur” toeschrijven, neemt natuurlijk niet weg dat ze op hun eigen vakgebied over bijzonder veel kennis beschikken.
Professor Dijkgraaf heeft met zijn documentaire “The mind of the Universe” een aantal bijzondere wetenschappers voor het voetlicht gebracht en laat zien waar ze mee bezig zijn. Als we zijn uitspraken over evolutie verder met een korreltje zout nemen, kan ik wel zeggen dat hij in deze documentaire een aantal opmerkelijke ontdekkingen van de wetenschap onder onze aandacht brengt. Sommige van die ontdekkingen zijn zelfs revolutionair en zijn het echt waard om wereldkundig te worden gemaakt. Voor één ontdekking uit de documentaire wil ik hierna speciaal uw aandacht vragen, omdat die milieuvervuiling tegengaat en er betere hulpmiddelen voor chirurgen door mogelijk worden.

Foto 1 Het insect zal op de gladde binnenwand van de vleesetende bekerplant geen houvast hebben en even later in de beker vallen.

Bekerplant leidt naar bijzondere coating
Het betreft een ontdekking gedaan door Professor Joanna Aizenberg en haar medewerkers. Ik vertelde eerder al dat ze onderzoek deed naar het bijzondere glassponsje, maar uit de documentaire bleek dat zij en haar medewerkers ook onderzoek doen naar de vleesetende bekerplant.(Foto 1) Deze plant creëert met behulp van water een supergladde coating waardoor insecten die op de plant landen, zo naar beneden glijden, de beker in waar ze door de plant kunnen worden verteerd. Het was Joanna opgevallen dat als het binnenste oppervlak van de beker droog is, de mieren wèl, zonder uit te glijden op het oppervlak konden lopen. Na een regenbui heeft het ruwe poreuze oppervlak zich echter met water volgezogen en vormt zich een gladde vloeistoflaag waarop de mieren geen houvast meer hebben. Zij onderzocht de microstructuur van het oppervlak van de bekerplant en dat bleek “hydrofiel” te zijn. Het kan vocht opzuigen, zodat een gladde vloeistoflaag ontstaat. Zij is op dat idee voort gaan borduren en er is als resultaat van haar onderzoek nu een bijzondere coating ontwikkeld. Die kan op diverse materiaal-oppervlakken worden aangebracht, waardoor vuil en andere ongerechtigheden niet meer aan de materialen kunnen vastkleven maar er langs afglijden. In de documentaire legt Joanna uit hoe zij op het idee kwam en zien we ook toepassingen van de coating op metalen proefplaten die in zeewater werden opgehangen, waarbij er geen of nauwelijks aangroei van zeepokken en mosselen plaatsvindt. Als zo’n coating op de huid van zeeschepen zou worden aangebracht, dan zou de wrijving van het schip aanmerkelijk verminderen en daardoor brandstof kunnen worden bespaard. De coating is ook niet giftig of schadelijk voor het milieu. Een andere toepassing is het scalpel van de chirurg. Als het mes is voorzien van deze nieuwe coating dan blijft het schoon tijdens het snijden in weefsels en kleven er geen bloed en bacteriën meer aan vast. De coating stoot elke substantie die haar aanraakt af: water, ijs, bloed, olie, enzovoort.

En als ook Joanna Aizenberg zich niet op het glibberige pad van de onbewezen evolutietheorie begeeft, maar zich met haar eigen vakgebied bezig houdt, kan ze ook wel degelijk heel wijze opmerkingen maken. Zij zegt bij het afsluiten van haar verhaal bijvoorbeeld heel bescheiden:

“Als we onze ogen open houden en op onconventionele wijze nadenken over wat we in de natuur kunnen leren, zullen we inzien dat daar vele interessante oplossingen liggen waarvan we geen idee hadden. En die vaak buitengewoon simpel zijn, net zoals het idee van de bekerplant eigenlijk erg eenvoudig is.”

Dat vind ik dan weer erg mooi gezegd, want het komt er toch op neer dat ze, weliswaar onbedoeld, bevestigt dat onze Alwijze Schepper scheppingswerken heeft gemaakt die superieur zijn en waar wij mensen nog heel wat van kunnen leren. Hij bedacht het idee om de bekerplant toe te rusten met de hydrofiele coating waar insecten vanaf glijden. En deze Schepper , die door hedendaagse evolutie-wetenschappers wordt genegeerd, bestaat natuurlijk wel degelijk. In de bijbel staat over hem:

“Natuurlijk wordt elk huis door iemand gebouwd, maar degene die alles heeft gebouwd, is God”. ̶ Hebreeën 3:4

Uit al zijn scheppingswerken blijkt dat hij over een uitstekend gezichtsvermogen beschikt. Zijn ontwerpen zijn niet alleen erg kundig: Hij heeft ook een uitstekende esthetische smaak. Hij heeft de juiste ecologische omstandigheden op aarde ingesteld en plaatste ook onze planeet aarde op de juiste afstand van de zon. Om te voorkomen dat uw huid niet al te zeer verbrandt, zorgde hij ook voor een beschermende ozonlaag. Daarbij heeft hij ons een stel goede hersenen gegeven, waarmee we zelf kunnen bedenken dat we in het begin niet te lang in de felle zon moeten gaan liggen, maar dat we dat geleidelijk moeten doseren. Trouwens, ik ga nu stoppen om zelf ook even lekker, samen met mijn echtgenote, op ons balkonnetje van de zon te genieten.

P.S. Ik heb het stukje uit de documentaire dat over Joanna Aizenberg en de bekerplant gaat voor u vanaf de TV gefilmd en die video kunt u door op de link hieronder te klikken bekijken.
https://www.youtube.com/watch?v=BXJqhjY-0z4

Extra info over de speciale coating.
Onderzoekers noemen de nieuwe coating SLIPS (Slippery Liquid-Infused Porous Surfaces). Voor het ontwikkelen van SLIPS lieten de onderzoekers zich niet leiden door de lotus, maar door de vleesetende bekerplant. In het verleden toonden de onderzoekers al aan dat de coating onder meer op ramen, lenzen en keramiek kan worden toegepast. Maar onderzoekers van de universiteit van Harvard zijn nog een stap verder gegaan. Het is ze nu ook gelukt om katoen en polyester van een coating te voorzien die vuil afstoot. Ze deden dat door de stof van een coating te voorzien die bestond uit kleine deeltjes siliciumdioxide. Een andere manier om kleding vuilafstotend te maken, is een behandeling met aluminiumoxide op basis van een sol-gel (gelachtig materiaal). “De SLIPS-stoffen bleken op weergaloze wijze een breed scala aan vloeistoffen af te stoten en het ontstaan van vlekken te voorkomen,” stelt onderzoeker Joanna Aizenberg.
Ik denk dan: Mooi toch? Als je kleding niet meer vuil wordt hoef je die ook niet meer zo vaak te wassen.

Advertenties

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Video | Dit bericht werd geplaatst in Evolutie, Intelligent Design, Natuur, Onderwijs over Intelligent Design, Planten, Techniek, technisch, Video, Wetenschap. Bookmark de permalink .