Over moderne kunst en kunst in de natuur.

Soms verzucht ik wel eens: “Was ik ook maar een beroemd kunstenaar geworden”. Deze week stond in de Volkskrant en ook op het NOS-nieuws namelijk een bericht dat een schilderij van de graffiti-kunstenaar Jean Michel Basquiat tijdens een veiling bij Sotheby’s in New York een recordbedrag van 110,5 miljoen dollar (99 miljoen euro) heeft opgeleverd. De kunstenaar overleed in 1988 aan een overdosis drugs. Als we aan kunst denken zullen de meeste mensen niet meteen aan graffiti denken. De jonge kunstenaars, die hun werk ook op de muren van gebouwen spuiten, zijn in veel steden niet erg geliefd, omdat het de overheid veel geld kost om de muren vervolgens weer schoon te maken. Maar sommige graffiti kunstenaars zijn heel bekend geworden en er wordt nu blijkbaar ook veel geld voor hun afbeeldingen betaald. Dat is nu dus ook gebeurd bij een werk van Basquiat. U ziet het schilderij op Foto 1.. Het heeft geen titel , maar het stelt een gekleurd doodshoofd voor. De koper is een Japanse confectiemiljardair die het werk wil tentoonstellen in een nieuw privémuseum en al eerder een werk van Basquiat heeft gekocht.

Foto 1. Dit door graffiti-kunstenaar Basquiat vervaardigde schilderij bracht een recordbedrag van 110,5 miljoen dollar op.

Ik kan het natuurlijk mis hebben, want smaken verschillen nu eenmaal, maar het schilderij van Basquiat lijkt mij niet zo geschikt om in een kinderkamer aan de wand te hangen. Ik denk dat kinderen zullen schrikken bij het zien van dit doodshoofd, waarin veel zwart is verwerkt. Ik heb daarom nu zelf ook ‘een kunstwerk’ gemaakt, dat naar ik hoop wat vrolijker overkomt en tevens de schoonheid van een in de zee levend dier toont. (Zie Foto 2)

Foto 2. Het door mij vervaardigde schilderij “De koraalvis”

De titel is nu “Koraalvis” geworden, dus nu geen schrikaanjagend doodshoofd, maar een bijzonder fraaie in de Indonesische wateren levende koraalvis. Het is een prachtig voorbeeld van wat Professor Robert Dijkgraaf, die in een vorig artikel werd genoemd, ‘de rijkheid van het leven’ noemde. In zijn jeugd was hij gelovig, maar later is hij in evolutie gaan geloven. Als u hem zou vragen wie of wat deze prachtige vis heeft gemaakt, dan zal hij uw vraag waarschijnlijk beantwoorden met: “Daar heeft de natuur miljarden jaren over gedaan.” Dat was namelijk ook zijn commentaar toen het in aflevering drie van de documentaire “The mind of the Universe” onder andere over het prachtig ontworpen glassponsje ging.

In deze aflevering zag ik ook Professor Joanna Aizenberg weer terug. (Zie Foto 3a) Ik wijdde op 20 april 2013 al een artikel aan haar en het door haar onderzochte, van glasdraden gebouwde, glassponsje dat ook wel Venusmandje of Euplectella Spons wordt genoemd. Niet alleen is het bijzonder dat dit in zee levende sponsje bij omgevingstemperatuur glasdraden kan produceren, maar die glasdraden zijn ook nog op een manier geweven die maximale sterkte en stijfheid aan de constructie geeft. Het sponsje heeft bouwkundigen er toe geïnspireerd om dezelfde constructie ook in hoge gebouwen toe te passen. (Foto 3b) Wat is haar verklaring voor het ontstaan van de kunstig gebouwde glasweefselconstructie? Helaas geeft ook Professor Joanna Aizenberg ons geen duidelijke verklaring hoe evolutie dit kon bewerkstelligen. Ze zegt slechts: “De natuur heeft het bedacht.” Vindt u dat een bevredigend antwoord? Voor mij is het dat niet. Ik denk dan: Jammer dat ook dit prachtige scheppingswerk van de ware God Jehovah nu aan de “Natuur” wordt toegeschreven.

glassponsjpg

Wat wordt er eigenlijk bedoeld met de “Natuur”?
De geleerden hebben de „natuur” heel lang tot een godheid gemaakt. Als zij over de natuur spreken, gebruiken zij de vrouwelijke voornaamwoorden „zij” en „haar”, terwijl zij haar zelfs „Moeder Natuur” noemen. Zij maken zo een godin van de „natuur”, daar zij beweren dat de mens en zijn omgeving uit haar zijn voortgekomen. Men veronderstelt dat de natuur voor deze dingen zorgt en de zo belangrijke wetten waardoor ze bestuurd worden, in werking laat zijn. De natuur wordt zo dus als het ware in de plaats van de ware God en Schepper Jehovah gesteld. Het doet mij zelfs denken aan de manier waarop de oude heidenen de verschillende krachten en werkingen van de „natuur” als goden en godinnen aanbaden, waarbij zij zelfs de zon, de maan, de sterren en de aarde verafgoodden!

Waarom dit voor nadenkende personen moeilijk te aanvaarden is.
Nadenkende personen (en ik denk dat u als lezer daar ook toe behoort) zullen zich echter afvragen: „Heeft de Natuur altijd bestaan? Of heeft de Natuur zichzelf geschapen?” Dat is toch immers onmogelijk! Het universele ontwerp en de harmonie en bewegingen in de zogenaamde „natuur” pleiten voor, ja, vereisen, een intelligente Schepper die over een gezichtsvermogen beschikt. En als we nuchter nadenken dan kan ‘de natuur’ zelf ook niet denken. Als ik Joanna Aizenberg dan ook hoor zeggen: “De natuur heeft het bedacht” denk ik: “Voor denken en bedenken is toch intelligentie nodig? En evolutionisten beweren toch dat er geen intelligentie bij het ontstaan van al die variëteiten aan leven te pas is gekomen? Dat alles per toeval uit dode materie is ontstaan en dat daarna, toen het leven was begonnen, als gevolg van mutaties de variatie in het dierenrijk is ontstaan? Begrijpt u nu dat ik die evolutionistische geleerde professoren niet kan volgen? Ze beweren maar wat zonder het te kunnen bewijzen. En om van het probleem van de oneindig veel benodigde toevallige mutaties af te zijn, (die immers nodig zouden zijn als alle 8,74 miljoen op aarde levende diersoorten door toevallige evolutie zouden zijn ontstaan) , schuiven zij het probleem van het ontstaan op naar een vèr verleden, zodat u, tegen alle redelijkheid in, toch op hun gezag moet aannemen dat er wèl voldoende tijd was om al die mutaties te laten gebeuren. Professor Robert Dijkgraaf zegt in de documentaire bijvoorbeeld: “Daar heeft de natuur miljarden jaren over gedaan.” Maar dat valt niet te controleren en Dijkgraaf is er zelf ook niet bij geweest. Dus is het echt zo gebeurd? We weten wel dat het tegenwoordig niet gebeurt, er ontstaat uit dode materie geen leven, zelfs niet in de goed toegeruste laboratoria, waar alleen intelligente medewerkers mogen werken. We zien nu ook geen enkele diersoort in een totaal andere nieuwe diersoort veranderen. Dus is dat verhaal over evolutie in mijn ogen slechts een slecht onderbouwde mythe, een sprookje!

Advertenties

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Dit bericht werd geplaatst in Evolutie, Intelligent Design, Natuur, Onderwijs over Intelligent Design, Wetenschap, Zeedieren en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Over moderne kunst en kunst in de natuur.

  1. D'hooge Willy zegt:

    Wat een schitterende schilderij heb je gemaakt Ger, tienmaal mooier dan de eerste op dood gebaseerde inspiratie.

Reacties zijn gesloten.