Hoe is het leven ontstaan? Wat heeft wetenschappelijk onderzoek opgeleverd?

Onlangs zag ik op TV de eerste aflevering van de documentaire “The mind of the Universe”. In deze eerste aflevering met de ondertitel “De schepper” gaat Robert Dijkgraaf, (Zie Foto 1) directeur van het Amerikaanse “Institute for Advanced Studies”, op bezoek bij vooraan staande wetenschappers die zich bezig houden met het ontstaan en programmeren van leven. Feitelijk is dit een zeer fundamentele vraag die ons allemaal bezig houdt. Waar komen wij vandaan? Waar komen de planten en de dieren vandaan? Dijkgraaf zelf was daar, zelfs toen hij nog jong was, ook al in geïnteresseerd want hij zegt in de inleiding onder andere: “Als kind verbaasde ik mij al over de rijkheid van het leven: alle dieren, alle planeten, de natuurkrachten, het hele universum. Het is zo overweldigend dat je je nauwelijks kunt voorstellen dat het vanzelf is ontstaan. Misschien is dat wel de reden dat mensen er een schepper in zien.”

Foto 1. Robert Dijkgraaf

Je kunt je misschien voorstellen dat ik, die zelf overtuigd is dat er een schepper bestaat die alle schepselen “naar hun soort” heeft gemaakt, dat een veelbelovend begin vond. Zou dit dan eindelijk een docu zijn die de schepper wel de eer geeft? Helaas gebeurt het maar al te vaak dat jonge mensen, als ze later aan universiteiten gaan studeren waar ze in de evolutietheorie worden onderwezen, hun geloof in een schepper weer verliezen. Ik vermoed dat dit later ook met Robert Dijkgraaf gebeurd is, maar daarover zei hij verder (nog) niets.
De eerste wetenschapper die Dijkgraaf ging bezoeken was Lee Cronin een briljant Engels chemicus, die al heel wat heeft gepubliceerd en ook met diverse prijzen werd gelauwerd. Waarom bezocht Dijkgraaf hem? Ik ben zelf geen scheikundige, maar eenvoudig gezegd kreeg Cronin het idee om het in 1953 door Urey en Miller uitgevoerde experiment als het ware weer nieuw leven in te blazen door het op een veel grotere schaal te herhalen. Mijn trouwe lezers zullen zich ongetwijfeld herinneren dat ik al eerder over het Miller-experiment schreef. De deugdelijkheid van het experiment berustte op de veronderstelling dat de oeratmosfeer van de aarde “reducerend” was. (d.w.z. dat het veel waterstof bevatte en slechts weinig zuurstof) Waarom? Zuurstof is zeer reactief. Als er in een atmosfeer ten tijde van de vorming van aminozuren veel vrije zuurstof was, zou die zich snel met de organische moleculen verbinden en ze afbreken terwijl ze werden gevormd. In werkelijkheid bestaat er geen zekerheid dat de atmosfeer reducerend was.

Foto 2. De in 2011 tijdens een TED-toespraak getoonde, door Cronin bedachte chemische robot.

Terug naar Lee Cronin. Hij bouwde een robot (Foto 2) die snel een enorme verscheidenheid aan chemische stoffen met elkaar in kontakt kan brengen en hij kijkt dan of en hoe die stoffen met elkaar reageren en hoopt dat er dan nieuw leven zal ontstaan. In zijn ogen is het ontstaan van leven slechts een simpel proces en moet het met eenvoudige stoffen gemaakt kunnen worden. Nu zijn er natuurlijk in het verleden al meer geleerden geweest die dat zonder succes hebben geprobeerd, maar ik vertelde al dat Lee Cronin briljant is op zijn vakgebied. Dat niet alleen, hij moet volgens mij ook heel erg slim zijn. Ga maar na, want het is hem inderdaad gelukt om geld te verkrijgen voor zijn ideeën en in zijn lab in Glasgow zijn nu diverse robots en maar liefst 65 medewerkers 24 uur per dag bezig om allerlei chemische stoffen ‘at random’ (willekeurig) met elkaar in aanraking te brengen en deze , net zoals dat in het Urey-Miller-experiment werd gedaan, te bestoken met elektrische ontladingen (als imitatie van de bliksem) en de reactie in een waterige omgeving te laten plaatsvinden. In de documentaire zie je Cronin ook bij een rivier staan om nieuwe ideeën op te doen en als hij dan ziet dat in snelstromend water belletjes ontstaan, dan besluit hij dat er in zijn lab ook meer met belletjes in de vloeistof moet worden gewerkt. Hij houdt scherp in de gaten of de simpele moleculen complex worden door hun massa vóór en na de reactie te bepalen. Ook wordt nauwkeurig in een databank bijgehouden hoe al deze chemische stoffen reageren en Cronin wil uiteindelijk zelfs een soort “Chemische Google-zoekmachine” stichten, zodat chemici van de hele wereld alleen maar even hoeven te googlen om te weten wat de reactie tussen bepaalde stoffen zal zijn. Zijn eveneens slimme medewerkers hebben ook opdracht gekregen om vreemde resultaten onmiddellijk aan hem te melden. Als Cronin in het buitenland is moeten zij hem op zijn mobiele telefoon video-opnamen laten zien van de reactie. Natuurlijk was Robert Dijkgraaf ook benieuwd of er al iets bijzonders was voorgevallen, maar Cronin’s antwoord op die vraag was ronduit teleurstellend. Er waren in het lab zo af en toe wel heftige reacties en zelfs brandjes voorgekomen, maar nog steeds geen spontane reactie waarbij leven is ontstaan. Het leven is blijkbaar toch niet zo simpel ontstaan als Cronin meent.

Konklusie
Cronin blijft in mijn ogen een slimme man. Ga maar na: hij heeft niet alleen voor zichzelf , maar ook voor zijn medewerkers geld en banen gecreëerd. En wat voor banen: zij zullen, omdat zij de werkelijke “bron van het leven”** over het hoofd zien, en zolang de subsidiekraan niet dicht gaat, hun leven lang verder kunnen blijven zoeken. – ** In Psalm 36:9 wordt de ware God Jehovah “de bron van het leven” genoemd. Jehovah stelde de man Job interessante vragen over zijn schepping. Lees hiervoor de hoofdstukken 38 en 39 van het bijbelboek Job. Op jw.org vind je een gratis online-bijbel.
Pogingen om het project te versnellen zullen averechts werken.
Het is mij uit de docu niet duidelijk geworden hoe lang Cronin en zijn assistenten denken door te kunnen gaan, maar er is wel een scène waarin Cronin hen in een vergadering bijeen heeft geroepen om een nieuw voorstel met hen te bespreken en een nieuwe weg bij het onderzoek in te slaan. Cronin zegt dan dat ze op de huidige manier, (door alle mogelijke combinaties ‘at random’ te onderzoeken), niet weten hoe lang het onderzoek nog zal gaan duren. Een miljoen jaar? Duizend jaar? Honderd jaar? Eén jaar? Hij weet het zelf ook niet en hij stelt zijn medewerkers dan voor om voortaan van AI (Artificial Intelligence) gebruik te gaan maken. Dat zal het onderzoek waarschijnlijk aanmerkelijk kunnen bekorten. We zien in de documentaire dan het gezicht van een van zijn slimme medewerkers. Die reageert daar niet op, maar je ziet hem wel heel verwonderd kijken en ik kan hem dan bijna horen denken: “Hè? Wat een verandering! We zijn bezig om te onderzoeken of het leven toevallig, dus zonder intelligentie of sturende kracht uit dode materie kan zijn ontstaan en nu gaan we er bij onze experimenten wèl kunstmatige intelligentie aan toevoegen?” Cronin probeert hem dan te overtuigen en zegt: “Moleculen kunnen denken, vergeet dat niet!”
Achteraf is mij nu ook duidelijk waarom deze aflevering de ondertitel “De schepper” heeft gekregen. Cronin heeft zich inderdaad een echte “BanenSchepper” getoond. Maar dat leven uit dode materie is voortgekomen ‘zonder een intelligente sturende begeleider’ is dus nog steeds niet bewezen. Het zal op deze manier ook nooit kunnen worden bewezen, eenvoudig omdat hij en zijn team ook intelligent en sturend aanwezig zijn en de robots nu ook van door mensen bedachte kunstmatige intelligentie gebruik maken. Zij zullen, om echt bewijs te leveren, moeten aantonen dat het leven toevallig is ontstaan.

Welke plannen heeft Lee Cronin nog meer?
De nu 43-jarige Professor Lee Cronin beschreef in 2011 tijdens een TED-toespraak reeds zijn doel als ‘het scheppen van anorganisch leven’ Hij hoopte in 2012 nog steeds het leven in de daarop volgende twee jaar te kunnen creëren. Maar die zijn intussen al voorbij en het verwachte resultaat is uitgebleven. Maar tegelijkertijd had hij nog meer fantastische ideeën. Een daarvan is het idee van het creëren van downloadbare chemie, met het uiteindelijke doel om mensen in staat te stellen met een 3D-printer hun eigen farmaceutische producten thuis te drukken. Hij zei daar desgevraagd over: “Wat Apple deed voor muziek, zou ik willen doen voor het ontdekken en verspreiden van voorgeschreven medicijnen.” Ik moet eerlijk toegeven dat zijn ideeën wel gedurfd zijn. Als dat hem wèl lukt dan zou dat natuurlijk geweldig zijn. Mensen die ver van een apotheek wonen zouden dan zelf hun doe-het-zelf-medicijnen-fabriekje kunnen printen.
(Zie Foto 3)

Foto 3. Professor Lee Cronin toont een prototype van een met de 3D-printer gemaakt apparaatje om zelf medicijnen te kunnen maken. Het witte rechthoekige kastje is een op maat geprinte reactiekamer. De benodigde chemicaliën kunnen daar volgens de beschrijving vanuit de spuittubes in de juiste hoeveelheid en volgorde worden ingespoten.

Recent nieuwsbericht: Cronin wijst op het gevaar van Brexit
Zeer recent op 10 mei j.l publiceerde de London Evening Post dat Lee Cronin van mening is dat de onderhandelingen over de Brexit de positie van Engeland als wereldleider in de wetenschap in gevaar zouden kunnen brengen. Wat denkt u: Wordt Cronin misschien al bang dat de subsidie voor zijn onderzoek zal worden geschrapt? Het complete artikel kun je hieronder lezen:

http://www.standard.co.uk/comment/comment/lee-cronin-brexit-threatens-uks-status-as-a-global-leader-in-science-a3535331.html

Advertenties

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Dit bericht werd geplaatst in chemie, Chemische evolutie, Evolutie, Natuur, Onderwijs over Intelligent Design, scheikunde, Techniek, Wetenschap en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.