Nieuwe soort zeedraak gevonden en gefilmd.

De nieuwe soort wordt de robijnrode zeedraak (Phyllopteryx dewysea) genoemd, vanwege zijn felrode kleur. Zijn naam doet misschien denken aan een mythisch zeemonster dat schepen verzwelgt, maar het tegendeel is waar. Het zeedraak(je) heeft namelijk meer weg van zijn neef, het zeepaardje. Alleen is hij wat groter dan laatstgenoemde.
Op Foto 1 en 2 zie je eerst de twee zeedrakensoorten die al eerder bekend waren, de grote rafelvis en de wiervis.
Beide hebben namelijk kenmerkende vinnen en uitsteeksels die veel weghebben van zeewier. Dat helpt de vissen volledig op te gaan in de zeewier- en kelpvelden in de oceanen rond Australië waar het gros van alle zeedraken leeft. Jarenlang heeft men gedacht dat dit de twee enige telgen van het zeedrakengeslacht waren.

Foto 1 De Grote Rafelvis / (Phycodurus eques ) / Leafy seadragon

Foto 2 De prachtig gekleurde Wiervis /( Phyllopteryx taeniolatus) / Weedy Seadragon


De pas herontdekte robijnrode zeedraak (Foto 3) lijkt veel op zijn soortgenoten, maar hun ‘zeewiervleugels’ heeft hij niet. Hij heeft meer weg van een langgerekt zeepaard. Het dier kwam in 2015 voor het eerst op het pad van Australische en Amerikaanse onderzoekers. Zij vonden in een Australisch museum het allereerste exemplaar van een robijnrode zeedraak.
Daar stonden een aantal opgezette zeedraken in de opslag, waarvan eentje uit 1919, die ‘kaal’ waren; ze hadden niet diezelfde zeewieruitsteeksels als hun soortgenoten. De dieren werden toen geclassificeerd als wiervissen, die waarschijnlijk hun camouflagevinnen tijdens het opvissen en opzetten waren verloren.

Foto 3 de robijnrode zeedraak / (Phyllopteryx dewysea) / Ruby Seadragon


Het onderzoeksteam onderzocht de ‘naakte’ zeedraken, en concludeerde na DNA-analyse in 2015 dat het niet om wiervissen, maar om een nieuwe soort ging. Maar of de robijnrode zeedraak nog altijd rondzwemt rond Australië en of zij allemaal zonder camouflagevleugels door het leven gaan, zoals de gevonden zeedraken in het museum, bleef onduidelijk.
Een expeditie ging daarom op zoek in de Recherche Archipel bij Zuid-West Australië. Daar waren eerder ook al enkele dode exemplaren aangespoeld. Een onbemand duikbootje dook af tot vijftig meter onder het wateroppervlak, en spotte na dagenlang zoeken twee robijnrode zeedraakjes, rondzwemmend in hun natuurlijke habitat. Op videobeelden is te zien dat een van de dieren jaagt op een passerende school vissen. “Het was zoeken naar een speld in een hooiberg”, vertelt zeebioloog Greg Rouse, die de beelden al vorig jaar schoot. Maar nu pas werden ze vrijgegeven.

De dieren bleken inderdaad geen zeewieruitsteeksels te bezitten. De onderzoekers merkten ook op dat een robijnrode zeedraak een oprolbare staart heeft zoals een zeepaardje, en niet die van zijn soortgenoten. Het uiterlijk van Phyllopteryx dewysea is uniek. Naast de uniforme rode kleur, zijn er ook lichte roze, verticale strepen te zien die over de helft van het lijf lopen. Met achttien rugwervels onderscheiden ze zich van hun familieleden, die er meestal maar zeventien hebben.

Hij leeft, in tegenstelling tot de grote rafelvis en wiervis, niet in zeewiervelden, maar op een met zeesponzen bezaaide bodem. Dat verklaart waarschijnlijk ook zijn felrode kleur, zei een van de onderzoekers in een verklaring over de ontdekking. In dieper, donkerder water valt de robijnrode zeedraak daardoor minder op. DNA-analyse zorgde nu echter voor uitsluitsel: de zeedraak is een volledig nieuwe soort. Dat het beestje niet eerder is ontdekt komt waarschijnlijk omdat het wat dieper leeft dan voor amateurduikers gebruikelijk is. De vondst toont aan dat de oceanen nog vol verrassingen zitten. Hieronder een site met videobeelden van de robijnrode zeedraak:
Bron: https://www.businessinsider.com.au/first-rare-footage-living-ruby-sea-dragon-uc-san-diego-scripps-institution-2017-1

Advertenties

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Video | Dit bericht werd geplaatst in Zee, Zeedieren en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.