Een doodgewone steekmug kan toch mooi zijn.

vleugel-steekmug
Bij Foto 1B zou je haast gaan denken aan de veren van een indianentooi, maar in werkelijkheid zie je een halve millimeter lang detail van de uitsteeksels of ‘schubjes’ aan de rand van de vleugel van een doodgewone steekmug. (Foto 1) Een haast eendere foto stond afgelopen zaterdag in de Wetenschapbijlage van De Volkskrant afgebeeld. (Omdat ik dit origineel niet kon terugvinden op internet, heb ik bijgaande Foto’s 1 en 1B zelf maar samengesteld.) De duitse fotograaf /entomoloog Manfred Ulitzka en de nederlandse Medisch entomoloog Bart Knols verzorgden samen de uitleg bij de foto in De Volkskrant. Dat doen zij in het begin goed. Ze zijn dan heel enthousiast over het aerodynamisch ontwerp. Ik citeer enkele uitspraken:
“Hoe kleiner een vliegend dier, des te sneller moet het zijn vleugels bewegen om in de lucht te blijven. Op kleine schaal gelden andere wetten van aerodynamica. Voor een razendsnel klapwiekende mug ̶ bij een vrouwtjesmug al gauw 400 keer per seconde ̶ lijkt de lucht stroperig te worden. De schubjes helpen de vliegbeweging effectief te maken en vergroten het vleugeloppervlak, net als bij een vliegtuig met uitgeschoven vleugelflappen. Ze bevinden zich niet alleen langs de rand, maar ook langs de ‘aderen’ die over het vleugeloppervlak lopen.”

Helaas gaan ze daarna met hun uitleg in de fout. Ulitzka zegt namelijk : “De meeste mensen beschouwen muggen als bloedzuigende schepsels die je zo snel mogelijk moet doodmeppen.” Daar kan hij nog wel eens gelijk in hebben, maar dan vervolgt hij met: “Maar het zijn meesterstukjes van evolutionair ontwerp, dat hen perfect heeft aangepast aan de eisen van hun omgeving. In het ecosysteem hebben ze hun plaats en zijn ze van belang, of we dat nou leuk vinden of niet.”

Waarin zit hem de fout in de redenatie? Zowel het Darwinisme als het Neo-Darwinisme gaan er nog steeds van uit dat er bij het ontstaan van de diverse levensvormen géén intelligente sturende kracht aanwezig was. Dat was volgens hen allemaal toeval. Natuurlijke selectie wordt wel aangevoerd als kracht die de variatie bevorderde, maar die kan ook alleen maar selecteren uit wat reeds aanwezig is en zelf geen nieuwe ledematen of organen ‘bedenken’, laat staan compleet nieuwe dingen zoals insecten met ingenieuze vleugelflapjes ‘ontwerpen’. Evolutie biedt daarvoor geen goede verklaring. Ingenieus ontwerp vereist een intelligente Ontwerper. Zonder intelligentie ontstaan er echt geen “meesterstukjes” van ontwerp. Noch het insect, noch het complexe ecosysteem waarvan ze deel uitmaken, konden dus zonder een intelligente sturende Schepper tot bestaan komen, of we dat nou leuk vinden of niet.

Foto 2. Steekmug

Foto 2. Steekmug

Advertenties

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Afbeelding | Dit bericht werd geplaatst in Evolutie, Insecten, Intelligent Design, Onderwijs over Intelligent Design en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.