’Een van de kostelijke grappen uit de geschiedenis’

„Ikzelf ben ervan overtuigd dat de evolutietheorie, vooral de mate waarin ze ingang heeft gevonden, in de toekomst een van de kostelijke grappen in de geschiedenisboeken zal zijn. Het nageslacht zal zich verbazen dat een zo flinterdunne en dubieuze hypothese zo ongelofelijk goedgelovig aanvaard kon worden.”

Dat waren de woorden van de Britse journalist en schrijver Malcolm Muggeridge (1903–1990) in lezingen die hij aan de University of Waterloo in het Canadese Ontario hield. Hij voegde eraan toe: „Ik geloof dat ik al eerder tot u gesproken heb over dit tijdperk als een van de goedgelovigste in de geschiedenis, en ik zou evolutie willen toevoegen als een voorbeeld daarvan.”

 Een professor in de biochemie over de complexiteit van de cel

In 2006 werd Michael J. Behe, professor in de biochemie aan de Lehigh-universiteit in Pennsylvania (VS) de vraag gesteld: Waarom vindt u dat het leven blijk geeft van intelligent ontwerp?

Professor Behe antwoordde: “Als we complexe functionele systemen zien, gaan we altijd uit van ontwerp. Neem bijvoorbeeld de apparaten die we dagelijks gebruiken, zoals een grasmaaier, een auto of zelfs simpeler dingen. Ik gebruik graag het voorbeeld van een muizenval. Je concludeert dat die ontworpen is omdat je ziet dat de verschillende delen zijn samengevoegd om zo te functioneren dat ze een muis kunnen vangen.

De wetenschap is nu ver genoeg gevorderd om het meest elementaire niveau van het leven te kunnen onderzoeken. En tot onze grote verrassing hebben wetenschappers op het moleculaire niveau van het leven functionele, complexe systemen gevonden. Zo bevinden zich in levende cellen kleine moleculaire ’vrachtwagens’ die voorraden van de ene kant van de cel naar de andere vervoeren. Er zijn minuscule moleculaire ’wegwijzers’ die deze ’vrachtwagens’ vertellen waar ze links- of rechtsaf moeten. Sommige cellen hebben moleculaire ’buitenboordmotoren’ die de cellen door vloeistoffen heen stuwen. In elke andere context waar zo’n functionele complexiteit zichtbaar is, zouden mensen de conclusie trekken dat iets ontworpen was. We hebben geen andere verklaring voor deze complexiteit, wat de darwinistische evolutie ook mag beweren. Aangezien we steeds weer ervaren dat zulke systemen op ontwerp duiden, is het gerechtvaardigd te denken dat achter deze moleculaire systemen ook een intelligent ontwerper zit”.

transport-in-de-cel

Wanneer is er sprake van intelligent ontwerp?

De evolutionist Richard Dawkins schreef op de eerste bladzijde van zijn in 1986 uitgegeven boek “The Blind Watchmaker”: “Biologie is de studie van gecompliceerde dingen die de indruk geven dat zij voor een doel zijn ontworpen.“  Zoals uit de rest van zijn betoog blijkt bedoelt Dawkins, kort samengevat,  eigenlijk : Het lijkt wel alsof ze zijn ontworpen , maar dat is niet werkelijk zo. Er is geen ontwerper aan te pas gekomen. Volgens de evolutionist Dawkins  zijn die complexe dingen   toevallig door geleidelijke evolutie en natuurlijke selectie ontstaan. Dit geeft aan dat er onder wetenschappers verschil van inzicht is over de vraag wanneer iets echt ontworpen is.  Daarom gaat zijn opponent, de microbioloog professor Michal Behe in onderstaande video presentatie “Doelmatig ontwerp bij het fundament van het leven” daar eerst uitgebreid op in.

old-man

Hoe kunnen we herkennen of iets ontworpen is? Hij toont eerst een foto van een rotspartij met de naam “Old Man of the Mountain” (Zie Foto 2) en zegt: “Als je met je vriend  ter plekke bent en hem vraagt: “ Hoe denk je dat deze formatie is ontstaan?”, dan zal hij waarschijnlijk zoiets antwoorden als dat het een natuurlijke ordening van rotsblokken is, die toevallig vanuit een bepaalde hoek gezien op het gezicht van een man lijkt”. Op de volgende foto is “Mount Rushmore” in South Dakota zichtbaar. (Zie Foto 3) In de rotsen zijn nu de koppen van  de presidenten van Amerika uitgehouwen en het is ons dan onmiddellijk duidelijk dat dit geen natuurlijke oorzaak heeft,  maar dat de beeldengroep door mensenhanden werd ontworpen en gemaakt.

mount-rushmore

Vervolgens legt hij uit wat hij verstaat onder de eigenschap “Irreducible Complexity” Het komt er eenvoudig gezegd op neer dat je een machine of een systeem hebt dat uit verschillende onderdelen bestaat. Alle onderdelen hebben een bepaalde functie en werken samen om een taak te volvoeren die ze elk afzonderlijk niet kunnen doen.  Met een muizenval illustreert hij wat hij bedoelt. De muizenval heeft een aantal onderdelen: een basisplankje, een veer, een hamer en  een draadstaafje dat de veer gespannen houdt en pas losschiet als de muis de kaas probeert te pakken. De muizenval heeft al die onderdelen nodig om te kunnen werken. Als je één onderdeel wegneemt dan werkt hij niet meer en is hij nutteloos.

Om langs de weg van evolutie zulk een “irreducibel complex systeem”  te ontwikkelen, zouden alle onderdelen toevallig op hetzelfde moment moeten zijn ontstaan en hun positie in het geheel moeten hebben ingenomen. Als er slechts één onderdeel ontbrak, dan zou natuurlijke selectie het systeem als “waardeloos”  beoordelen en niets kunnen uitrichten. Dus natuurlijke selectie kan niets selecteren voordat alle onderdelen aanwezig zijn en al dan niet logisch zijn samengevoegd.

bacterial-flagellum

Nu is die muizenval als voorbeeld wel leuk, maar de echte vraag waar het om draait is natuurlijk: Zijn er ook biologische systemen die irreducibel complex zijn? En omdat de wetenschap er van uitgaat dat alles is begonnen op moleculair- en celniveau: zijn er cellulaire of biochemische systemen die irreducible complex zijn?  Het antwoord daarop is:  Ja, die zijn overal te vinden! Zijn favoriet is het Bacterial Flagellum  (Zie Foto 4), maar Behe toont ook een lijst met artikelen in het vaktijdschrift Cell van 1998, waarin woorden als Machines, motoren, klokken, veren en mechanische toestellen  in samenhang met de cel worden gebruikt. (Zie Foto 5) Voorbeelden zijn dus alom aanwezig.

machines-in-de-cel

Behe haalt ook nog een interessante uitspraak van de evolutionist en microbioloog Franklin M. Harold, auteur van het boek “The Way of the Cell: Molecules, Organisms and the Order of Life” aan. Vertaald luidt dit: “We zouden, uit principe, de vervanging van de dialoog over kans en noodzaak door intelligent ontwerp moeten verwerpen (Behe 1996); maar we moeten toegeven dat er op dit moment geen gedetailleerde Darwiniaanse beschrijvingen zijn van de evolutie van enig biochemisch systeem, alleen een bonte mengeling van “wishfull speculations”. Harold legt helaas verder niet uit volgens welk “principe’’ we intelligent design al bij voorbaat zouden moeten verwerpen. Maar sommige wetenschappers worden alleen al van het idee dat er sprake is van ontwerp en een Ontwerper een beetje nerveus. Zo niet Michal Behe. Hem is altijd tijdens zijn opleiding geleerd dat wetenschap altijd het bewijs volgt waar dat ook naar toe leidt en hij denkt dat dat nog steeds een goed uitgangspunt is.

In zijn besluit citeert Behe zijn opponent Richard Dawkins die op bladzijde 21 van zijn boek “The Blind Watchmaker” schrijft (mijn vertaling): “Toch worden we geïmponeerd door de  resultaten van natuurlijke selectie die ons nadrukkelijk wijzen op de aanwezigheid van ontwerp door een meester horlogemaker en ons wijst op de illusie van ontwerp en planning.” Zelfs Dawkins moet dus erkennen dat er toch wel veel is dat op ontwerp wijst.

We zien een intelligente samenstelling van de diverse onderdelen van het leven.  Ze werken samen met een doel.  Mogen we nu de conclusie trekken dat het dus allemaal het resultaat is van intelligent ontwerp? Ja,  het  is een gebruikelijke en logische redenering dat als we een vogel zien  die er uitziet als een eend,  die kwaakt en waggelt als een eend, dan is het ook werkelijk een eend (engels: Duck). Behe beweert: “In de logica is er zelfs een naam voor: men noemt dat een “In-duck-tive Argument”” Ik heb het in Van Dale’s woordenboek nagekeken en daarin staat: inductief– uit het bijzondere tot het algemeen besluitend. Grappig toch?

Video: Purposeful Design at the Foundation of Life – Michael Behe, PhD  (Duurt 36 min.)

Advertenties

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .