Insecten fotograferen: een mooie maar dure hobby.

Insecten hébben natuurlijk een serieus imagoprobleem. Ze zijn niet knuffelbaar, ze verlenen zich toegang tot plekken waar wij ze niet hebben uitgenodigd en ze zien eruit als hoofdrolspelers in een sciencefictionfilm. Ze prikken, kriebelen, plakken en zoemen en hebben ook nog eens harige benen. Dus ergens is het wel te begrijpen dat ze puur op uiterlijkheden geen populariteitsprijs zullen winnen. Ze zijn nu eenmaal niet moeders mooiste. Maar als je van macrofotografie houdt valt daar toch heel wat lol aan te beleven. Ik ging zelf meteen voor de bijl toen ik de beeldschone macrofoto’s van Arno van Zon zag. Ik denk dat hij in dit, toch enigszins aparte gebied van de fotografie, (het wordt wel extreme macrofotografie genoemd) tot grote hoogte is gestegen. Ik plaats hierbij slechts één van zijn meesterlijke insectenfoto’s, (Zie Foto 1 ) Door op de links onderaan te klikken kunt u er nog veel meer zien en er ook meer over lezen. Alles is perfect van scherpte (zelfs de facetten* in de ogen van de insecten zijn te tellen als je dat zou willen). Ondanks het griezelige aspect zijn ze toch ook heel mooi om te bekijken. Eén ding is zeker: toen de Schepper insecten creëerde had hij beslist zeer veel aandacht voor het juiste ontwerp daarvan.

Foto 1  Bijzonder scherpe macrofoto van de kop van een bij, gemaakt door Arno van Zon.

Foto 1 Bijzonder scherpe macrofoto van de kop van een bij, gemaakt door Arno van Zon.

Soms wel 270 aparte foto’s.
Maar hoe verkrijgt Van Zon zo’n extreme scherpte in zijn foto’s? Op de site van Cameraland las ik: “Extreme macrofotografie vergt ook een vrij extreme vorm van fotograferen. Wanneer je een onderwerp tot bijvoorbeeld 10x vergroot, krijg je te maken met een zeer beperkt scherptedieptebereik. Het is daarom onmogelijk om in één foto de kop van een vlieg van voren naar achter helemaal scherp te krijgen, laat staan de complete vlieg. Om toch een onderwerp in zijn geheel vast te leggen wordt gebruik gemaakt van een techniek die focus stacking (= ‘brandpunt stapelen’). wordt genoemd. Hierbij worden meerdere foto’s van hetzelfde onderwerp gemaakt, waarbij telkens op een ander punt wordt scherpgesteld. Achteraf worden de foto’s samengevoegd om één afbeelding te creëren die van voor naar achter scherp is. Arno gebruikt bij zijn extreme macrofoto’s tot wel 270 aparte foto’s die hij samenvoegt, zoals gezegd een vrij extreme vorm van fotografie!” Maar wie weet: misschien wordt u door deze enthousiaste amateurfotograaf wel geïnspireerd om dit ook als hobby te gaan doen. Je hebt er wel enige (wel dure) apparatuur voor nodig, maar ook daarover geven de sites inlichtingen. U vindt er ook inlichtingen over workshops die in Nederland worden gegeven.
Bronnen:
http://natuurfotografie.nl/arno-van-zon-in-beeld/
http://www.cameraland.nl/pagina/xtreme-macro
https://www.slrlounge.com/focus-stacking-why-and-how/
• Over Facetogen bij insecten: gervanpoelgeest.wordpress.com/2010/11/14/het-facetoog/

Advertenties

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Dit bericht werd geplaatst in Fotografie, hobby, Insecten, Natuur en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.