De menselijke hand: „Instrument der instrumenten”

Dat zei een geneesheer uit de oudheid over datgene wat zoveel menselijke prestaties mogelijk heeft gemaakt. De biochemicus en schrijver Isaac Asimov (1920-1992) gaf soortgelijke gevoelens weer door over de hand te schrijven:

„. . . een uniek grijporgaan, onvergelijkelijk het beste in zijn soort in heel het rijk van levende wezens — met vier lenige vingers en een duim ertegenover, zodat het geheel gebruikt kan worden om behoedzaam iets op te pakken of stevig vast te grijpen, om te draaien, buigen, trekken, duwen en om piano- en schrijfmachinetoetsen aan te slaan.”

Bij het kantklossen bewegen de handen razendsnel.

Bij het kantklossen bewegen de handen razendsnel.

Inderdaad is de hand niet alleen sterk, maar ook verbazend behendig. Met de hand kunnen we slaan met een hamer, maar ook een dunne speld oppakken. Op de afbeelding hiernaast zien we hoe een vrouw met haar beide handen klossen beweegt om er een strook kant mee te maken.

In onze vingertoppen bevinden zich gevoelige sensoren die het voor blinden bijvoorbeeld mogelijk maken om op de tast het Braille-schrift te lezen. Louis Braille was zelf op driejarige leeftijd blind geworden en ontwikkelde een systeem waarbij elke letter van het alfabet en ook de leestekens met  een combinatie van maximaal zes punten kon worden aangegeven.

Foto 1  Met zijn gevoelige vingertop leest de blinde het Brailleschrift.

Foto 1 Met zijn gevoelige vingertop leest de blinde het Brailleschrift.

De blinde betast de bladzijde met zijn vingertoppen en voelt dan de kleine in het papier gedrukte bobbeltjes en kan de patronen daarin herkennen.  Ik vind het zelf nog steeds erg knap dat zij dat kunnen, maar het laat wel zien hoe buitengewoon gevoelig onze vingertoppen zijn. (Zie Foto 1)

Gevoeligheid van de vingertoppen is echter slechts één ding. We realiseren ons niet altijd dat er voor heel veel handelingen die we bijna automatisch verrichten ook nog andere vaardigheden nodig zijn. Het losschroeven van de dop van een fles, het aandoen van het licht in het donker of het  vastpakken van een glas, stevig  genoeg zodat het niet uit uw hand valt, is voor de meeste mensen geen al te grote uitdaging. Maar deze handelingen vereisen wel alle, naast gevoeligheid in de vingertoppen ook nog  complexe sensomotorische vaardigheden en het vermogen om zintuiglijke waarnemingen te  interpreteren. Ter illustratie: Als u  in de nacht  in het donker het licht aandoet schat u eerst de afstand en de hoogte waarop de lichtschakelaar zich bevindt.  U maakt daarbij waarschijnlijk ook gebruik van vroeger opgedane ervaring die veilig in uw geheugen werd opgeslagen.  Nu, in het donker,  zorgen  uw armspieren er voor dat uw arm de juiste beweging  in de richting van de lichtknop maakt en u voelt dan de structuur van het  materiaal van de muur als u die  aanraakt. Nee, denkt u, dit is  de ruwe structuur van het behang  en dan : ja, dit is de gladde structuur van de kunststofschakelaar.  De sensoren in uw vingertoppen en de ermee verbonden zenuwen geven dit door aan onze hersenen en die geven dan het sein aan onze spieren om op de schakelaar te drukken. We horen de schakelaar klikken en zien met ons visuele systeem vervolgens licht!

Wij vinden het allemaal heel normaal dat we dit kunnen, maar is dit eigenlijk wel zo? Volgens de evolutietheorie zouden onze voorouders  al deze benodigde vermogens in een ver verleden per toeval , misschien door het veel te proberen, hebben ontwikkeld. Door geleidelijke evolutie zouden we ons dit dan zelf hebben aangeleerd en de benodigde systemen hebben ontwikkeld naarmate de behoefte daaraan bestond. Maar de wetenschappers die dit geloven en onderwijzen kunnen u niet stap voor stap uitleggen hoe die ontwikkeling van de diverse daarvoor benodigde systemen en hun samenwerking dan zou zijn gegaan. In hun leerboeken wordt hier heel vaag over gedaan en toch wordt er gedaan alsof er veel bewijzen zijn en je maar dom bent als je er kritische vragen over stelt. Studenten en wetenschappers die er aan twijfelen of deze systemen wel  toevallig, dus zonder een intelligente sturende kracht,  zijn ontstaan worden in hun carrière tegengewerkt.  Gelukkig zijn er toch ook veel moedige wetenschappers die twijfelen of de evolutietheorie van Darwin wel juist is en die willen dat er meer onderzoek naar wordt gedaan en daar zelfs een verklaring voor ondertekenden.

Gevoelige Vingertop voor robot:  goed ontwerp ontstaat niet zonder intelligentie.

Foto 2. Twaalf sensorcellen in verschillende hoekposities worden uitgevoerd op het oppervlak van de vingertop. De volledige analyse elektronica is rechtstreeks  gesoldeerd aan het binnenoppervlak van de vingertop.

Foto 2. Twaalf sensorcellen in verschillende hoekposities worden uitgevoerd op het oppervlak van de vingertop. De volledige analyse elektronica is rechtstreeks gesoldeerd aan het binnenoppervlak van de vingertop.

Dat bleek ook deze week weer toen ik een bericht ** las over het onderzoek dat in 2014 aan de CITEC afdeling van de Bielefeld University in Bielefeld, Duitsland werd gedaan, waar onderzoekers “een tactiele sensor die lijkt op een menselijke vingertop” hebben ontwikkeld voor gebruik bij kunstmatige handen bij robots. De vingertop is o.a. voorzien van een complexe laser afstandsensor ( LDS) component. (Zie Foto 2)

Deze blog gaat over “Ontwerp in de natuur”’ dus stel ik dan meteen de vraag: Hoe zijn de ontwerpers in dit geval te werk gegaan? Hebben ze gebruik gemaakt van het toeval ? Hebben ze zomaar lukraak een paar ideeën geopperd en toen enkele materialen of  onderdelen in de lucht gegooid om daarna te kijken hoe die zich vanzelf tot een bruikbaar vingertopje groepeerden? Nee, want het bericht sprak over  “veel onderzoek in een breed scala van wetenschappelijke disciplines. Meer dan 200 wetenschappers uit engineering en life sciences werken samen binnen de  interdisciplinare “CITEC” (Cognitieve Information Technology) , een onderzoekscluster aan de Bielefeld University.”  Ook spreekt het bericht over  “een geïntegreerde aanpak van de vereiste vaardigheden” door  “cybernetica, biologie en neuro-deskundigen.”

Vraag uzelf nu eens af: Als er alleen al voor het  imiteren van het ontwerp van een klein vingertopje al zoveel intelligentie van knappe wetenschappers van diverse disciplines nodig is, hoe kan het dan dat men tezelfdertijd op zogenaamd  ‘moderne onderwijsinstellingen’ onze jeugd nog altijd leert dat het leven en de voorouders van de mens door louter toeval zijn ontstaan?  Dat is niet logisch en de werkelijke Ontwerper en Schepper van al het leven,  Jehovah God,  geeft men daardoor niet de eer die Hem toekomt.

** Bron: http://www.medicaldesignandoutsourcing.com/start-of-helpful-humanoid-robots-citec-uses-compact-lds-component-as-sensor-array/

Wetenswaardigheden:

Jehovah’s Getuigen doen veel moeite om iedereen met de bijzondere boodschap van de bijbel te bereiken. Zij geven al meer dan honderd jaar Bijbelse publicaties voor blinden uit, en die zijn nu in negentien talen verkrijgbaar. Blinde geïnteresseerden kunnen de publicaties kosteloos ontvangen, maar velen geven een bijdrage.

Foto 3.  Een blinde Getuige van Jehovah in Sri Lanka gebruikt zijn Engelse braillebijbel om de gezinsaanbidding te leiden.

Foto 3. Een blinde Getuige van Jehovah in Sri Lanka gebruikt zijn Engelse braillebijbel om de gezinsaanbidding te leiden.

De Getuigen hebben een computerprogramma ontwikkeld dat in veel talen tekst in brailleschrift kan omzetten. Nadat er een conversietabel met zowel de gedrukte tekst als het brailleschrift is ingevoerd, kan het programma de tekst omzetten in braille en maakt het de tekst zo op dat die voor blinden makkelijk te lezen is. Met dit programma kunnen braillepublicaties, ook de braillebijbel, gemaakt worden in bijna elke taal die brailleschrift heeft, zelfs in talen die geen Latijns schrift gebruiken. (Zie Foto 3) De bron van dit bericht is de uitstekende website van de getuigen jw.org waarop in vele talen berichten over hun werk staan.

Papierbesparend computerprogramma

Omdat er bij het reliëf-druksysteem van lectuur voor blinden veel papier nodig is, maken de Jehovah’s Getuigen ook gebruik van een kosten besparend computerprogramma waarbij het papier toch aan twee zijden bedrukt kan worden. Het programma berekent waar de puntjes van de ene zijde van het papier in conflict zouden komen met de puntjes op de andere zijde van het papier. Het programma zorgt er voor dat de brailletekens dan iets opschuiven  zodat ze elkaar niet meer in de weg zitten. Als u Foto 1 nog eens goed bekijkt kunt u zien dat er behalve bobbeltjes ook kuiltjes zichtbaar zijn. De kuiltjes zijn aan de achterzijde van het papier de bobbeltjes van de andere pagina.

Advertenties

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Dit bericht werd geplaatst in Intelligent Design, Menselijk lichaam, Techniek, Wetenschap en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.