Documentaire over de giraf verschaft onbedoeld bewijs voor intelligent ontwerp

Volgens evolutionisten verloopt het proces van natuurlijke selectie doelloos. Volgens hen is de verscheidenheid aan levensvormen toevallig ontstaan en zij vermijden angstvallig de term ‘ontwerp’ en spreken liever over ‘geleidelijke ontwikkeling’. Hoe het eerste leven is ontstaan moet je hun ook liever niet vragen, want daar heeft de evolutietheorie geen antwoord op en die is daar ook niet voor bedoeld, zo zeggen zij. Evolutie zou bij toeval tot de grote verscheidenheid aan levensvormen hebben geleid. Zij die in een Schepper geloven stellen daarentegen dat er wèl sturing en intelligent ontwerp voor de oorsprong en ontwikkeling van het leven nodig zijn geweest. De Grote Ontwerper kon vooruitkijken en rekening houden met de verschillende situaties waarmee de door hem geschapen dieren te maken zouden krijgen. Evolutie kan niet vooruitkijken, het berust op toeval en selectie en beide zijn niet in staat om iets nieuws te ontwerpen. Voor hen die wel geloven zijn er overal in de natuur bewijzen van ontwerp te vinden en op deze blog heb ik u in de loop der tijd al op heel wat bijzondere zaken attent gemaakt. Heel recent werd mijn aandacht getrokken door een aflevering van de op TV-zender National Geographic uitgezonden serie “Animal Autopsy” die deze keer over de giraf ging. Ook bij de giraf zijn er prachtige staaltjes van doelbewust ontwerp aanwezig. Het dier blijkt over eigenschappen te beschikken die het heel geschikt maken om te overleven en waarover van tevoren moet zijn nagedacht. Laten we er eens enkele bekijken.

De spierenbundel aan de bovenzijde van de nek maakt het de giraf gemakkelijk om zich na het drinken weer op te richten.

De spierenbundel aan de bovenzijde van de nek maakt het de giraf gemakkelijk om zich na het drinken weer op te richten.


De wonderlijke nek van de giraf
In de documentaire werd een overleden jonge giraf door een team van deskundigen ontleed en ook was de bekende evolutionist Richard Dawkins aanwezig om commentaar te leveren. De lange nek van de giraf werd blootgelegd en de deskundige die daarbij de leiding had, wees o.a. op een lange lichter gekleurde spierenbundel aan de bovenzijde van de hals en legde uit dat deze spierenbundel constant onder spanning staat. Om dit te demonstreren werd de hals van de giraf, die op zijn zij lag, door zijn beide assistenten omlaag gebogen en toen zij de hals weer loslieten veerde deze vanzelf weer terug naar de rechte stand. Als de giraf wil gaan drinken moet hij dus zijn spieren aan de onderzijde van de hals aantrekken en na het drinken veert de hals van de giraf weer zonder moeite omhoog. Ook tijdens het hardlopen heeft de giraf daar voordeel van, want hij hoeft geen enkele moeite te doen om zijn hals omhoog te houden. De gespannen spierbundel aan de bovenzijde van de hals houdt de nek immers constant in balans. Uitstekend ontwerp dus.

De goed ontworpen tong van de giraf.
De giraf eet heel graag de bladeren van de acaciaboom en heeft een uiterst lenige lange tong waarmee hij, zonder zich te bezeren aan de scherpe doorns, alle bladeren in één keer tegelijk van een tak kan afstropen. Als we de giraf hiermee bezig zien moeten we toegeven dat de tong goed voor zijn taak is ontworpen.

Met zijn lenige tong weet de giraf doorns te ontwijken.

Met zijn lenige tong weet de giraf doorns te ontwijken.

De dunne darm van de giraf.
Het is voor de kijker wel even schrikken als de ribben van de giraf worden doorgeknipt en de inhoud van de buik eruit wordt gehaald. De dunne darm wordt in slingers op de vloer uitgelegd en blijkt extreem lang te zijn. De deskundige legt uit dat de giraf hierdoor in staat is om alle vocht en voeding volledig te benutten. Weer een bewijs van goed ontwerp!

De longen van de giraf en een verspreking
Nu de maag en darmen eerder zijn verwijderd kunnen we ook de longen goed bekijken. Een giraf is een groot dier dat hard kan rennen en het heeft natuurlijk veel meer zuurstof nodig dan een mens. Hoe groot de longen van een giraf zijn blijkt als een van de assistenten er een luchtslang in steekt en de long volledig wordt opgeblazen. Maar zodra de luchtdruk wegvalt zijgt de long weer vanzelf in elkaar. De long is blijkbaar van zeer elastisch materiaal vervaardigd. Het is ook nog een raadsel hoe de giraf tijdens het hardlopen meer lucht kan inademen. Hij kan niet net als wij zijn ribben opheffen. Het heeft waarschijnlijk te maken met de ingewanden die tijdens het hardlopen als een zuiger heen en weer bewegen en de longen doen in-en uitademen.“Dat is goed ontwerp” zegt de hoofdanatoom, maar hij realiseert zich onmiddellijk dat dit niet past in het verhaal dat Richard Dawkins daarna zal houden en hij corrigeert zichzelf dan met een verontschuldigend lachje en zegt: “Ontwikkeld bedoel ik”.

Het teleurstellende commentaar van Richard Dawkins
Nu komt de evolutionist Richard Dawkins in beeld. Maar hij gaat helaas geheel voorbij aan de zojuist getoonde voorbeelden van schitterend ontwerp. Deze belangrijke voorganger van de evolutionisten zou daar op zijn minst toch wel even op in kunnen gaan? Maar nee, Dawkins wijdt er geen enkel woord aan. Toch gaat hij er wel met zijn neus boven op staan als de ontleders vervolgens een lange zenuw in de hals van de giraf blootleggen. Eigenlijk logisch, want hij wil nu immers het bekende stokpaardje van evolutionisten gaan berijden door te beweren dat deze zenuw, die de stembanden bedient, een “imperfectie” of een fout is in het ontwerp. Wat is het geval? Vanuit de hersenen loopt deze zenuw namelijk dicht langs de stembanden, gaat dan helemaal via de nek naar de omgeving van het hart, loopt om de aortaboog heen en gaat dan weer naar boven om uiteindelijk weer bij de stembanden uit te komen. Deze zenuw heeft bij een volwassen giraf een lengte van 8 meter en maakt dus een lange omweg. Maar geeft dat Dawkins het recht daaruit de conclusie te trekken dat het ontwerp fout is en dat de Ontwerper dus gefaald heeft? Is het ontwerp werkelijk zo fout? De giraf en zijn voorouders zijn al eeuwenlang in staat gebleken om met dit zogenaamd “foute ontwerp” in leven te blijven. Het werkt voor hen perfect. Zij hebben er blijkbaar geen enkele hinder van. Het ontwerp werkt in de praktijk uitstekend en Dawkins bewering is dus volkomen onterecht. Wellicht zal uit toekomstig onderzoek ook nog blijken dat er wel degelijk een goede reden is om de zenuw om te leiden naar het hart en dat zijn zogenaamde argument een misvatting is en op gebrekkige kennis berust. Het is in de geschiedenis van de medische wetenschap wel vaker voorgekomen dat men aanvankelijk dacht dat een onderdeel van een lichaam geen nuttige functie had en zelfs overbodig was, terwijl dan later bleek dat het wel degelijk noodzakelijk was en nut had. De wetenschap weet wel veel, maar nog lang niet alles. Dawkins is in mijn ogen zeer arrogant als hij het waagt om, daar de wetenschap er nu blijkbaar nog geen goede verklaring voor heeft, dit onterechte argument te gebruiken om de geloofwaardigheid en deskundigheid van de Schepper/Ontwerper in twijfel te trekken.

Bekijk zelf een deel van de documentaire
Hieronder de link naar het gedeelte uit de documentaire over de autopsie van de giraf dat enkele van de genoemde kenmerken van ontwerp toont. U zult het mij hopelijk niet kwalijk nemen dat ik de redenatie van Richard Dawkins heb weggelaten. Die is ongeloofwaardig en gaat mij te ver. Dawkins aarzelt zelfs niet om naar vissen te wijzen als de voorouders van de giraf. Daaruit zouden zich dan na lange tijd de landdieren hebben ontwikkeld die een steeds langere nek en bijbehorende nekzenuw kregen. Hij staat wat schaapachtig te lachen als iemand opmerkt dat vissen geen lange nek hebben. Ik ben natuurlijk maar een eenvoudig man, maar vindt u het gek dat ik niet in zijn sprookje geloof?. Voor mij heeft de giraf alle kenmerken van doelbewuste schepping. Door die te verzwijgen en net te doen alsof ze er niet zijn bewijst Dawkins ware wetenschap geen dienst.

Hier de link naar de HD-video. Dit deel duurt bijna 8 minuten. Daar sommige scenes nogal bloederig zijn is deze video minder geschikt voor kleine kinderen.
https://docs.google.com/file/d/0B2JoFNMhUyVpUVZHbDktazFsSlk/edit

Advertenties

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Dit bericht werd geplaatst in Evolutie, Intelligent Design, Landdieren, Natuur en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.