De schitterende orde in het periodiek systeem wijst op een Schepper.

Jaren geleden kwam Kirtley F. Mather, destijds hoogleraar geologie aan de Harvard University, tot de volgende conclusie: „We leven niet in een heelal van toeval of grilligheid maar van Wet en Orde. Het bestuur ervan is volkomen rationeel en verdient het grootst mogelijke respect. Beschouw eens de schitterende wiskundige structuur van de natuur die ons in staat stelt aan alle chemische elementen opeenvolgende atoomnummers te geven.”
Laten wij even bij die „schitterende wiskundige structuur van de natuur” stilstaan. Tot de elementen die men in de oudheid kende, behoorden goud, zilver, koper, tin en ijzer. Arseen, bismut en antimoon werden in de Middeleeuwen door alchemisten ontdekt, en in de achttiende eeuw werden nog veel meer elementen gevonden. In 1863 werd gebruikgemaakt van de spectroscoop, waarmee de unieke kleurenband die elk element uitzendt ontleed kan worden, om indium te identificeren, het 63ste element dat werd ontdekt. (Indium staat in de tabel op nr. 49)
mendelejevIn die tijd kwam de Russische chemicus Dmitri Ivanovitsj Mendelejev (zie foto boven) tot de gevolgtrekking dat de elementen niet lukraak geschapen waren. Ten slotte, op 18 maart 1869, werd zijn verhandeling „Een overzicht van het systeem der elementen” voorgelezen aan het Russisch Scheikundig Genootschap. Daarin verklaarde hij dat de „verdeling [van de elementen] niet door het toeval wordt bepaald, zoals men misschien zou denken . . ., maar door een soort vaststaand en exact beginsel”.
In deze beroemde verhandeling voorspelde Mendelejev: „We moeten nog verwachten veel onbekende enkelvoudige stoffen te ontdekken; bijvoorbeeld die welke lijken op aluminium en silicium, elementen met atoomgewichten van 65 tot 75.” Mendelejev liet ruimtes open voor zestien nieuwe elementen. Toen hem naar een bewijs voor zijn voorspellingen werd gevraagd, antwoordde hij: „Ik heb geen bewijs nodig. In tegenstelling tot de wetten der grammatica laten de wetten der natuur geen uitzondering toe.” Hij vervolgde: „Ik ga ervan uit dat wanneer mijn onbekende elementen worden gevonden, meer mensen aandacht aan ons zullen besteden.”

periodiek-systeem
Hoe is het systeem opgebouwd? De Zwitserse scheikundige, metallurg en wetenschapsjournalist Lucien F. Trueb legt dit uit in het boek Het Periodiek Systeem op blz. 17: “De chemische eigenschappen van de elementen hadden Mendelejev op het spoor van zijn systeem gebracht. Het periodiek systeem bestaat uit zeven perioden met 2, 8, 8, 18, 18, 32 en 32 elementen.” Zestig jaar later werd de kwantumtheorie opgesteld en werd ook duidelijk waarom ze zo waren gerangschikt. Trueb zegt daarover: “Er werd vastgesteld dat de elektronen rond de kern in schillen zijn ondergebracht; de eerste zes schillen zijn gevuld met respectievelijk 2, 8, 8, 18, 18, en 32 elektronen. Dit komt exact overeen met het aantal elementen in de eerste zes perioden van Mendelejevs tabel.”
Over deze perioden zegt Trueb: “ Deze perioden zijn gerangschikt in achttien verticale groepen (of families) van chemisch verwante elementen. Er is een extra complicatie in de zesde periode, die veertien zeer nauw verwante elementen bevat , volgend op lanthaan. Ze staan bekend als lanthaniden of zeldzame aarden. Dit patroon herhaalt zich in de zevende periode, waar actinium wordt gevolgd door de veertien actiniden.” (zie hiervoor de onderste twee regels in de tabel)

Geen toeval
De voorspellingen die Mendelejev over de ontbrekende elementen had gedaan kwamen inderdaad uit. „De daaropvolgende vijftien jaar”, legt de Encyclopedia Americana uit, „bevestigde de ontdekking van gallium, scandium en germanium, waarvan de eigenschappen nauw overeenkwamen met de door Mendelejev voorspelde, de deugdelijkheid van het periodiek systeem en de faam van de opsteller ervan.” Vroeg in de twintigste eeuw waren alle bestaande elementen ontdekt.
Het is duidelijk, zoals de scheikundig onderzoeker Elmer W. Maurer opmerkte, dat „deze schitterende ordening zeker geen kwestie van toeval is”. Over de mogelijkheid dat de harmonieuze orde van de elementen een kwestie van toeval is, merkte de hoogleraar in de scheikunde John Cleveland Cothran op: „De daaropvolgende ontdekking van alle elementen waarvan [Mendelejev] het bestaan had voorspeld, en het feit dat ze bijna exact de eigenschappen bezaten die hij ervoor had voorspeld, rekende effectief af met die eventuele mogelijkheid. Zijn grote generalisatie wordt nooit ’Het periodiek toeval’ genoemd. In plaats daarvan is het ’De periodieke wet’.”
Een grondige studie van de elementen en hoe ze met elkaar alles in het heelal vormen, was voor de beroemde fysicus P. A. M. Dirac, voormalig hoogleraar wiskunde aan de Cambridge University, aanleiding tot de uitspraak: „Men zou de situatie misschien kunnen beschrijven door te zeggen dat God een meesterwiskundige is en dat Hij hogere wiskunde heeft toegepast bij het tot stand brengen van het universum.”

Het is beslist fascinerend een blik te werpen in de onzichtbare wereld van zowel de oneindig kleine atomen, moleculen en levende cellen als de gigantische sterrenstelsels ver buiten het bereik van het blote oog! De ervaring stemt nederig. Wat doet het u persoonlijk? Wat ziet u in die dingen weerspiegeld? Ziet u meer dan uw letterlijke ogen kunnen zien? Voor mij wijst de schitterende orde in het periodiek systeem ontegenzeggelijk op een wijze en intelligente Schepper.

„Van het kleinste deeltje tot het grootste sterrenstelsel houdt alles in het Heelal zich aan regels die door de wetten der fysica worden beschreven”, verklaart The Encyclopedia of Stars & Atoms.

Advertenties

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Dit bericht werd geplaatst in Chemische evolutie, Intelligent Design, Natuur, Techniek en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.