De Kolibrie: De vogel die bloemen kust.

Brazilianen noemen hem beija-flor — de vogel die bloemen kust. Die naam is heel passend voor de rol van kolibries in het bloemenrijk. Andere waarnemers, die het felgekleurde verenkleed van de vogels opmerken, noemen deze nietige schepseltjes „levende edelstenen” of „lieflijke stukjes regenboog” en geven aan verschillende soorten prachtige namen als robijn, topaas, smaragd of bronsstaartkomeet.
De spectaculaire kleuring is vooral zichtbaar op de speciale veren rond de keel en in de kuif van mannetjeskolibries. Hun veren hebben lagen met lucht gevulde cellen, en deze cellen breken lichtgolven tot een regenboog van kleur, ongeveer zoals dat bij miljoenen kleine zeepbelletjes kan gebeuren.

Foto 1 Op deze foto van de kolibrie zijn de prachtige veren goed zichtbaar.

Luchtacrobatisch wonder
Kolibries staan bekend als uitmuntende luchtacrobaten. Een kolibrie zal een ogenblik stil voor een bloem zweven en de nectar met zijn speciale tong opnemen, terwijl zijn zoemende vleugels slechts wazig te zien zijn. Vervolgens schiet dit pittige kleintje plotseling vooruit, achteruit, opzij of zelfs ondersteboven met vijftig tot zeventig — volgens sommigen tachtig — vleugelslagen per seconde! Hij kan volgens zeggen snelheden van vijftig tot honderd kilometer per uur bereiken en dan abrupt tot stilstand komen. Hoe is de kolibrie tot zulke verbazingwekkende prestaties in staat?
Foto 2 De kolibri zuigt met zijn lange holle tong de nectar uit de bloem

Het geheim zit in het wonderbare ontwerp van de lichaamsdelen. De sterk ontwikkelde spieren die aan het vooruitstekende borstbeen vastgehecht zijn, vormen 25 tot 30 procent van zijn lichaamsgewicht. Met zijn vleugels, die van de schouder tot de vleugelpunt stijf zijn, kan de kolibrie zowel opwaarts als neerwaarts kracht zetten, in plaats van alleen met de neerwaartse slag, zoals bij andere vogels het geval is. Beide vleugelslagen geven dus opwaartse druk en voortstuwing, terwijl de schoudergewrichten 180° kunnen draaien. Geen wonder dat de luchtacrobatische toeren van het vogeltje ons blijven amuseren!
Zouden de kolibries een uithoudingsproef doorstaan? Zeker. Elk jaar bijvoorbeeld migreren sommige bruine kolibries van hun overwinteringsgebied in Mexico meer dan 3000 kilometer noordwaarts helemaal tot in Alaska. Ze laten zich door de gevaren van hoge bergpassen, open zee en slecht weer niet van hun stuk brengen.

Video met dansende kolibries
Hieronder een link naar de website van National Geographic met een awardwinnend kort filmpje over diverse soorten gekleurde kolibries.”Dancing kolibries”. Over de begeleidende muziek zullen de meningen verdeeld zijn, maar het is wel een heel bijzonder filmpje.

http://www.nationalgeographic.nl/junior/dieren-en-natuur/filmpje/soorten-kolibries

Eerste poging om de kolibrie te imiteren.
Zoals bekend willen mensen graag de knappe ontwerpen uit de natuur nabootsen. Zo heeft een bedrijf in Californië vorig jaar een zeer klein spionagevliegtuigje ontworpen dat eruitziet als een kolibrie (zie Foto 3). Het apparaatje fladdert met zijn vleugels zoals ook een kolibrie dat doet. Het heeft een spanwijdte van 16 centimeter. Het kan ook videobeelden en geluid opnemen met een camera in zijn buik. Volgens de ontwikkelaars kan het apparaat op een raamsponning plaatsnemen en informatie vergaren zonder dat de vijand dit doorheeft. Het vliegtuigje is in staat om snel alle kanten op te vliegen. Of het ook ooit daadwerkelijk gebruikt gaat worden is nog niet bekend. Ik denk dan: Misschien kunnen ze toch nog wat verbeteren aan de kruissnelheid (slechts 18 km/h in vergelijking met de 50-100 km/h van de kolibrie). Ook is het landingsgestel wel erg simpel uitgevoerd, want ik vrees dat hij nu uitsluitend op een vlakke ondergrond kan landen. Bij het originele ontwerp is dit veel beter opgelost door de Schepper, want zoals u weet kan de echte kolibrie op dunne takjes landen (zie ook Foto 4) en er zelfs omgekeerd aan gaan hangen. Maar dat meesterlijke staaltje van ontwerp zie ik de menselijke ontwerpers nog niet gauw nadoen.


Het blijft natuurlijk een knap staaltje om alle andere mogelijkheden in zo’n kleine ruimte in te bouwen, maar op het gebied van miniaturisatie gaat er toch niets boven het door de Meester-Schepper ontworpen DNA dat in de cellen van alle schepselen werkzaam is. Ik heb daar in mijn vorige stukjes al veel over geschreven. Sta, als je op school onderwijs over evolutie hebt gekregen, ook eens stil bij de volgende vragen: Is het imitatie-kolibrietje toevallig ontstaan of was er intelligentie voor het ontwerp en de bouw nodig? Als voor een kopie van het ontwerp intelligentie nodig is, geldt dit dan niet eveneens voor het origineel? Zoals je weet beweren evolutionisten dat er geen intelligentie voor het ontstaan van alle levensvormen nodig was en dat alles puur toevallig en zonder begeleiding van een intelligente schepper is ontstaan. Vind jij dat logisch?

Foto 4 Vechtende kolibries. De pootjes bieden goede grip.

Foto 5 Mama Kolibrie voedt haar twee jongen.

Nestbouw bij de kolibrie (ook wel hummingbird genoemd, met video)

In engels sprekende landen wordt de kolibrie “hummingbird” genoemd. Door het snelle bewegen van de vleugels (15 tot 80 slagen per seconde) ontstaat namelijk het gonzende of brommende geluid waaraan het vogeltje deze naam te danken heeft. Hieronder nog een mooi en tevens leerzaam filmpje dat ook ingaat op de vraag hoe een kolibri die normaal zijn energie snel verbruikt (en daarom vaak moet eten om zijn energie weer aan te vullen) het toch presteert om de golf van Mexico over te steken, waarbij honderden kilometers moeten worden afgelegd zonder de mogelijkheid om te rusten of te eten.. De hummingbird beschikt blijkbaar over een uiterst doelmatig energiebesparingsysteem waarvan we echter nog lang niet alles weten. Ook info over de bijzondere nestbouw bij kolibries. De kolibri schijnt daarbij gebruik te maken van ingebouwde stabilisatiegewichten die, als de vogel op zijn nest zit, waarin (meestal 2) jongen, voorkomen dat het nest omtuimelt. De verteller zegt aan het eind terecht: “Hoe groot is de capaciteit van het brein van een kolibrie? Het vogeltje heeft de kennis om een nest te bouwen, het bouwt zijn eigen soort van nest, en het weet ook hoe er stabilisatiegewichten moeten worden ingebouwd om het nest stabiel te houden. Dat lijkt op een ontwerpspecialiteit waarvoor informatie nodig is, zodat het weet wat het moet doen en ik geloof dat onze Schepper degene is die dat er ingelegd heeft.” Ja, deze video biedt veel stof om serieus over na te denken.

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Dit bericht werd geplaatst in Intelligent Design, Natuur, Techniek, Vogels en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.