Moeten biologiestudenten en hun leraren beschermd worden tegen de ID-gedachte?

In de tijd van Charles Darwin had men nog geen goed begrip van de menselijke cel. Nu, meer dan 150 jaar later kan er, dank zij de ontwikkeling van betere microscopen, wel in de cel worden gekeken. Moderne inzichten in de cellulaire biologie laten zien dat de fabricage van benodigde eiwitten , celdeling en replicatie van DNA en RNA zo complex zijn dat niet langer volgehouden kan worden dat die complexe systemen bij toeval zijn ontstaan. Ze moeten zijn ontworpen. Het inzicht over de processen in de cel neemt nog steeds toe en er worden ook steeds meer vragen over gesteld door geïnteresseerde leerlingen en leraren. Kan leven zich echt spontaan ontwikkelen uit niet-levende chemische verbindingen? Eiwitmoleculen kunnen bestaan uit nog geen vijftig of uit wel duizenden aminozuren, die in een heel specifieke volgorde aaneengeregen zijn. Zelfs een ‘eenvoudige’ cel bevat al duizenden verschillende soorten eiwitten. Hoe groot zou de kans zijn dat ze zouden samenwerken en dat er een levensvorm zou ontstaan die zichzelf kan repliceren en in leven kan houden? Dr. Carol Cleland van het Astrobiologisch Instituut van de NASA, die zelf niet in schepping gelooft, maar gelooft dat het leven uit de ruimte naar de aarde is gekomen, zegt: “De kans dat dit bij toeval zou gebeuren (met een willekeurig mengsel van eiwitten en RNA) lijkt astronomisch klein.”

Aanhangers van de evolutieleer merken ook dat de basis voor hun theorie aan het wankelen is. Dat zit hen uiteraard niet lekker en zij komen daar tegen in het geweer. Zo willen zij bijvoorbeeld niet dat Intelligent Design naast evolutie op de scholen wordt onderwezen. Maar zijn hun bezwaren wel steekhoudend? Laten we eens kijken wat sommigen van hen recentelijk beweerden.
Op 22 dec. 2011 berichtte Jonathan M. op een Engelstalige site dat Massimo Pigliucci (CUNY) en Maarten Boudry (Univ. Gent) hun sterke weerstand tegen het gebruik van machine metaforen in de biologie tot uitdrukking hadden gebracht. Pigliucci en Boundry schreven in hun artikel, “Waarom machine-informatie- metaforen slecht zijn voor wetenschap en wetenschappelijk onderwijs” het volgende:

“… Als we Intelligent Design buiten de klas willen houden, moeten we niet alleen de “theorie” uit het biologie curriculum houden, maar moeten we ook moe [ sic ] worden van het gebruik van wetenschappelijke metaforen (of beeldspraak) die ontwerp-achtige misvattingen over levende systemen ondersteunen. We stellen dat de machine-informatie- metafoor in de biologie niet alleen studenten en het grote publiek op een dwaalspoor brengt, maar, en dat mag niet, ook het denken van de betrokken wetenschappers stuurt, en daardoor ook de soort vragen die ze zullen gaan stellen en hoe ze hen benaderen.”

Wat zijn dan enkele zogenaamde ‘misvattingen’ die ze bedoelen? In hun toelichting lees ik dat het hun o.a. stoort dat ‘genen worden gezien als dragers van informatie’ Maar daar is toch niets mis mee? Onze genen bevatten immers alle informatie over de bouw en het onderhoud van alle onderdelen van ons lichaam? Het genoom is één en al informatie en ook zeer omvangrijk. Als je het menselijk genoom dat uit zo’n drie miljard basenparen bestaat, (de sporten van de DNA-ladder—A,T,G en C) , helemaal zou willen uittypen dan zou je daar tachtig jaar lang fulltime mee bezig zijn, zonder vakanties! Is dat een informatiedrager of niet? Het boek “Genoom-het recept voor een mens”, geschreven door Matt Ridley en vertaald door Bart Voorzanger, zegt zelfs: “Het idee van het genoom als boek is, strikt genomen niet eens echt beeldspraak. Het is letterlijk waar. Een boek is een stuk digitale informatie (…) En dat is een genoom ook.” Zelfs de evolutionist Richard Dawkins geeft toe: “De machine code van de genen is griezelig computer-achtig.”

Een andere zogenaamde ‘misvatting:’die zij noemen: ‘ook worden de cellen vaak gekenmerkt als ‘fabrieken’ en organismen zelf worden vergeleken met machines.
Ook hier is niets mis mee. Bekijkt u het bijgaande schema van een dierlijke cel eens.

Mitochondriën (nr. 9 in het schema) bijvoorbeeld kunnen terecht energiefabriekjes worden genoemd. In Wikipedia staat: “Een mitochondrion of mitochondrium (meervoud mitochondriën of mitochondria) is een staaf- of bolvormig celorganel, dat functioneert als energiecentrale van de cel.

Een ander belangrijk onderdeel van de cel is het Ribosoom ( nr. 3 in het schema) De twee helften van het Ribosoom klemmen zich om een streng RNA, ‘lezen’ de genetische informatie en vertalen die vervolgens in specifieke eiwitten die vervolgens worden geassembleerd. Het is toch niet gek om dit een eiwitfabriek te noemen? Bij de uitreiking van de Nobelprijs in 2009 werd opgemerkt: “Het ribosoom is een van de meest complexe machinerieën in de cel.” De winnaars werden door de jury geprezen voor hun baanbrekend onderzoek aan “de ‘fabriek’ die de informatie van het RNA leest en toepast bij de ‘productie’ van eiwitten. Zo wordt uiteindelijk duidelijk hoe de relatief eenvoudige genetische code tot expressie wordt gebracht in eiwitten die op hun beurt onze spieren, botten en huid vormen, die er voor zorgen dat we proeven, voelen en horen en die uiteindelijk ook ons spraakvermogen en onze gedachten bepalen.”

"Als iets waggelt als een eend dan is het een eend"- Michael Behe

Hoe staat het met de uitdrukking “machines”? Het boek “Molecular Biology of the cell”van Bruce Alberts zegt: “Moleculaire machines die enzymen genoemd worden, gaan langs het DNA, splitsen het in tweeën en gebruiken dan elke streng als matrijs om een nieuwe complementaire streng te maken. De enzymenmachine neemt hiervoor de vier chemische stoffen op die vrij in de celkern ronddrijven. Deze enzymenmachine gaat met een snelheid van ongeveer honderd treden of basenparen per seconde langs het DNA.” Dat is nog eens een snelle machine, vindt u niet? Waarom dan toch bezwaar maken tegen de term machine? Een lezer van het bezwaarverhaal van Pigliucci en Boundry schreef dan ook: “Hun wensen zullen niet uitkomen. De beschrijvingen komen voort uit de functies. Niemand kan dat verbergen.’ Ja, het is natuurlijk van de gekke om de feiten te willen verdoezelen. Als iets werkt als een machine mag je het ook een machine noemen. Michal Behe, professor in de biologie van de cel zegt het eenvoudig zo: “Als iets waggelt en kwaakt als een eend, dan is het een eend” Het is daarom goed om mensen zelf de gelegenheid te geven zich een oordeel te vormen over de kwestie. Door alles wat op intelligent ontwerp wijst te ontkennen en het voor het publiek te verstoppen achter wetenschappelijke termen kan men de achterhaalde en gebrekkige evolutietheorie, die op meerdere plaatsen scheuren vertoont, al helemaal niet redden.

Beeld uit de video. RNA-polymerase II maakt verbinding met DNA


Ook de eerder genoemde Jonathan M. vond dat er onterecht bezwaar werd gemaakt tegen het gebruik van de metaforen en hij plaatste daarom een mooie animatie-video zodat u met eigen ogen kunt zien wat er zich aan mechanismen, en fabrieken zoal in de menselijke cel afspeelt. Als u deze bijzondere video via onderstaande link bekijkt oordeelt u dan zelf eens of de vergelijking met ‘machines’ al dan niet terecht wordt gemaakt. De video is getiteld “De machinerie van het leven” en duurt ongeveer. 10 min. U kunt het geluid beter wat zachter zetten.

http://www.evolutionnews.org/2011/12/molecular_anima054421.html

Een andere interessante video over dit onderwerp (duurt ruim 7 min) :

http://www.youtube.com/watch?v=4PKjF7OumYo

Wat denk jij na het zien van deze video’s?
Denk nog even terug aan de uitspraak van Dawkins: “De machine code van de genen is griezelig computer-achtig.” Wat blijkt uit de bewijzen? Stel dat je midden in een fabriek bij een computerruimte komt. Op de computer draait een ingewikkeld programma dat al het werk in de fabriek aanstuurt. Het programma verstuurt zelfs constant instructies voor het bouwen en onderhouden van alle machines in de fabriek, en het maakt kopieën van zichzelf en controleert ze. Welke conclusie zou jij trekken? Dat de computer en het programma zichzelf gemaakt moeten hebben of dat ze gemaakt zijn door personen die georganiseerd en intelligent zijn? De bewijzen spreken eigenlijk voor zich.

Advertenties

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Dit bericht werd geplaatst in DNA, Evolutie, Intelligent Design, Menselijk lichaam en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.