Vleesetende plant roept vragen op over evolutie.

Utricularia Vulgaris met onder water de vleesetende vangblaadjes


Bekijkt u ook eens de afbeeldingen van dit bijzondere vleesetend waterplantje, genaamd Groot Blaasjeskruid of Utricularia Vulgaris op:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Groot_blaasjeskruid

Wat maakt dit plantje zo bijzonder en waarom bezorgt het evolutionisten hoofdbrekens? Het plantje leeft in moerassen en onderaan de wortelstengels, dus onder water, bevinden zich holle vangblaasjes, die ongeveer 5mm groot zijn, waarmee de plant op een heel bijzondere manier watervlooien en kleine kreeftjes kan vangen. Als de watervlo tegen een uitwendig voelorgaan stoot klapt een doelmatig ontworpen valluik uiterst snel open. Dit duurt slechts een paar duizendste seconden en het is een van de snelste bewegingen die in het plantenrijk voorkomt.*
* Mijn bron vermeldt:”The opening process is estimated to take less than 2 ms and the entirefiring process – stimulation, door opening, and closing – lasts about 30 ms and is thus one of the fastest movements in the plant kingdom”.

De snelle beweging van het naar binnen openende toegangsluik veroorzaakt zo’n sterke zuigkracht dat de watervlo onmiddellijk naar binnen wordt gezogen. Eenmaal binnen in de blaasachtige val klapt het toegangsluik weer dicht en wordt de gevangen watervlo door in de plant geproduceerde enzymen opgelost en verteerd.
Philippe Marmottant en zijn team van de Universiteit van Grenoble konden met een highspeedcamera deze gebeurtenis filmen. Zo konden ze precies zien hoe het gebogen oppervlak bij de ingang van de val vervormt bij het vangen zijn prooi. Men denkt het ontwerp ook te kunnen toepassen bij medische apparaten waarmee bloedmonsters in minieme hoeveelheden zouden kunnen worden genomen. Heel bijzonder! Wel even doorklikken en dan, voorbij de reclame, verschijnt dit unieke filmpje.

http://www.newscientist.com/blogs/nstv/2011/02/carnivorous-plant-traps-prey-in-an-instant.html

Animatie-video toont werking van de vangblaas met klep

Maar hoe werkt nu het vangsysteem van deze vleesetende waterplanten? Op internet vond ik voor u een mooie vertraagde animatie van de eerder genoemde Utricularia Vulgaris. Als u op onderstaande link klikt kunt u naar keuze in de duitse of in de engelse taal op uw gemak bekijken hoe de roodgekleurde prooi (engels prey), bijvoorbeeld een watervlo, wordt gevangen en verteerd in een van de blaasjes. Let op! In werkelijkheid gebeurt alles 500x sneller als in de animatie.

http://www.unser-auge.de/utricularia-vulgaris/utricularia-vulgaris-en.html

Alles goed en wel zult u zeggen, maar waarom roept dit plantje nu vragen op over de juistheid van de evolutietheorie?
Merk eens op wat er in de Natuur Encyclopedie van Life Sciences– (Van Lönnig en Becker -2004) over wordt opgemerkt:”De volgende vragen en stellingen die in 1959 gesteld werden door Nachtwey over de oorsprong van de zuigkrachtval bij de vleesetende waterplant Utricularia Vulgaris zijn nu, aan het begin van de eenentwintigste eeuw, nog steeds niet op bevredigende wijze beantwoord. Ze illustreren enkele van de belangrijkste problemen van de oorsprong van vleesetende planten. Na een zorgvuldige beschrijving van de structuren en functies van de val, heeft Nachtwey de vraag opgeworpen hoe het oorspronkelijke ontwerp van deze bladtop moet zijn ontstaan en hij vroeg zich af op pagina 99/100:
Welke toevallige mutatie moet zich voor het eerst hebben voorgedaan in een normale bladtop en gaf vervolgens enig voordeel bij natuurlijke selectie? Zonder een voordeel zou die immers als onbeduidend verloren zijn gegaan? De moderne zienswijze benadrukt met klem dat de mutatie en selectie moeten samenwerken om nieuwe structuren te genereren. Dus door welke blinde mutaties moet de zuigval zijn ontstaan?”
En wat betreft het probleem van de verdere evolutionaire stadia vervolgt de schrijver:
‘Zelfs een perfecte zuigkrachtval die de verbazingwekkende mogelijkheid heeft om snel dieren te vangen zou geen voordeel hebben in de strijd om het leven, omdat de prooi niet zou worden verteerd. Omgekeerd zou de productie van zeer effectieve spijsverteringssappen niet baten voor het uiteinde van een blad, zolang het de prooi niet kon vangen, die absoluut noodzakelijk is. Maar zelfs als de zuigkrachtval en de spijsverteringssappen beide hebben meegewerkt, zou er nog niets zijn gewonnen in de strijd voor het leven. De dierlijke opgeloste eiwitten moeten namelijk ook worden geabsorbeerd en omgezet worden tot specifieke eiwitten van de plant. De vorming van de zuigkrachtval vereist de perfecte samenwerking van veel verschillende genen en ontwikkelingsfactoren. Pas in het eindstadium wordt er een voordeel bereikt in de strijd voor het leven, maar niet door enig voorafgaand evolutionair stadium. ‘ Nachtwey heeft geconcludeerd dat geen van de hedendaagse evolutionaire theorieën in staat was om deze vragen te beantwoorden, en stelt dat het antwoord wel eens buiten de huidige wetenschappelijke paradigma’s zou kunnen liggen. ”
Wat denkt u lezer, is het vangsysteem van het Blaasjeskruid toevallig ontstaan of het product van een Intelligente Ontwerper?

________________________________________

Over gervanpoelgeest

gepensioneerd constructeur, natuurliefhebber
Dit bericht werd geplaatst in Evolutie, Natuur, Planten en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Vleesetende plant roept vragen op over evolutie.

  1. Pingback: Vleesetende plant bewijst intelligent ontwerp door een Schepper. | Ger van Poelgeest's Blog

Reacties zijn gesloten.