Hoe bestendiger huizen te bouwen?

Nu er veel schade is toegebracht door recente orkanen staan de getroffenen voor de vraag: Wat nu te doen? Wetenschappers voorspellen dat in de toekomst door de opwarming van de aarde het aantal orkanen en de hevigheid daarvan nog zal toenemen. Door hogere windsnelheden, grotere wateroverlast en verkeerde reacties van de overheid zou de schade door orkanen zelfs nog kunnen toenemen.* Het beste is natuurlijk om te verhuizen naar veiliger gebieden, maar als er toch voor wordt gekozen om op dezelfde plek een nieuw huis te bouwen dan is het wel zo verstandig om na te denken over maatregelen die het nieuw te bouwen huis duurzamer en bestendiger moeten maken. Wat dan helpt is om kennis te verzamelen over bouwen volgens goede constructiemethoden. Bijvoorbeeld: Hoe dienen de houten gordingen stevig tegen de hoofdbalken te worden bevestigd? Daarbij kunnen nog heel wat fouten worden gemaakt die de constructie onvoldoende sterk maken. Bestaat er een doordacht betrouwbaar systeem? Ik vond onderstaande video over de toepassing van stalen verbindingsstukken bij houten balken volgens het Simpson Strong-Tie – Joist & Beam Hangers -systeem. Afbeelding 1 toont een voorbeeld van zo’n bevestiging.

Afb. 1 Gordingverbindingen met Simpson- hangers geven sterkere verbindingen.


Onderstaande video geeft je de nodige basiskennis en leert je hoe deze verbindingsstukken correct moeten worden geïnstalleerd en die zou je in het bestek voor kunnen (laten) schrijven als je een nieuw huis gaat bouwen.

https://www.youtube.com/watch?v=aXCJ2QJyo3U

Wat kan er door de overheid worden gedaan?

* Zie hiervoor het rapport in New Scientists Live van 15 september 2017 “A rushed response to Hurricane Irma could cause bigger disasters”. Ik citeer daaruit: “Het rationele antwoord zou zijn om de ontwikkeling te stoppen in gebieden die het grootste risico lopen en een geleidelijk proces te starten om mensen en kritieke infrastructuur naar veiliger gebieden te verplaatsen. Maar mensen willen leven in de buurt van zonnige stranden en warme zeeën, bedrijven verdienen geld aan het ontwikkelen van dergelijke regio’s en lokale overheden ontvangen meer belastingen als er meer wordt gebouwd. De overheid zou moeten stoppen met de financiering van deze niet vol te houden groei en de groei niet meer moeten subsidiëren in kwetsbare gebieden” en “het bouwen van muren tegen overstromingen in het gebied geeft de mensen het idee dat het nu wel veilig zal zijn en moedigt aan tot meer ontwikkeling. Maar als die verdedigingsmuren niet worden onderhouden of als er een orkaan komt die de ontwerpspecificaties overschrijdt, dan kan het resultaat een catastrofe zijn die veel groter is dan wanneer die verdedigingsmuur niet zou zijn gebouwd”.

Foto 2. Een man tussen de overblijfselen van zijn woning als gevolg van de orkaan Sandy.

Advertenties
Video | Geplaatst op door | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Het mysterie van het uit één staalplaat gesmede konijn.

Foto 1. De metaal-artiest Sobi Yamada

In 1904 verbaasde een meester Japanse ambachtsman de bezoekers van de St. Louis World Fair met een metaalsmeedtechniek die nu verloren is gegaan. Sobi Yamada (Foto 1) vormde uit één enkele vlakke staalplaat mooie driedimensionale ijzeren figuren die haast levend leken. Zijn werk werd duur betaald door zowel musea als particuliere verzamelaars. Hij hamerde uit een vlakke staalplaat bijvoorbeeld een konijn met 11cm lange oren en gaf het dier twee prachtige naar de natuur gevormde ogen. Dit konijn bevindt zich nu in het Kaga City Art Museum (Zie Foto 2)

Foto 2. Dit konijn werd helemaal uit een vlakke plaat gedreven.

De lange oren ontstonden uit twee bobbels die met de hamer uit de staalplaat werden gedreven. Hoe hij het precies deed zonder dat de plaat scheurde is nog steeds een mysterie dat ondanks de toepassing van de moderne technologie nog steeds niet kan worden uitgelegd. Kijk mee als in onderstaande video een museumonderzoeker en een metaalkunstenaar worden gedocumenteerd die samenwerken om deze Japanse kunst die verloren ging weer terug te vinden. Ze hebben 2 maanden de tijd om de prestaties van een meestervakman die meer dan een eeuw geleden bloeide te repliceren – zal dat ze lukken? Een tip: Let niet al te veel op de verteller, want die heeft een nogal overdreven manier van vertellen. Het technische verhaal zelf blijft echter volledig overeind en is zeker je aandacht waard, vooral als je al wat van metaalbewerking afweet.

https://www.youtube.com/watch?v=OT0AlFmAkv0

Video | Geplaatst op door | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Verbazingwekkende staaltjes van pottenbakken en -versieren.

Er zijn vele vormen van handenarbeid, maar POTTENBAKKEN is al eeuwenlang favoriet. Ook zonder draaischijf kan thuis veel worden gedaan: het aardewerk kan met de hand worden geboetseerd of in ringen worden opgebouwd, men kan uitgaan van een platte kleikoek of zelfs een gietprocédé volgen waarbij men gebruik maakt van een gipsvorm. Al even interessant als het vervaardigen van aardewerk is het glazuren ervan. Er zijn zelfs veel mensen die het glazuren nog leuker vinden dan het pottenbakken zelf. Glazuren worden samengesteld uit verpoederde chemicaliën en mineralen, gekleurd door metaaloxiden. Er is een eindeloze variatie in afwerking mogelijk. Onderstaande boeiende video Amazing Art Pottery Compilation 2017 geeft een prachtig overzicht van de vele mogelijkheden. Je ziet diverse mensen aan het werk die werkelijk uiterst bekwaam zijn in de kunst van het vormen van potten , schalen en andere uit klei vervaardigde producten. Ook qua versiering verbazen de makers ons met de fraaiste ontwerpen. Ik maakte er bijgaande poster van. Misschien wordt jij er ook wel door geïnspireerd om dit te gaan doen?

https://www.youtube.com/watch?v=eZugBR8ArkY (Bijzondere video, duurt ca. 18 min.)

Afb. 1 Pottenbakposter

Als je het ook wilt leren
Keramiste Monique kan iedereen leren pottenbakken. Zelfs iemand die het nog nooit heeft gedaan, zoals Carlijn, kan er een mooi eindresultaat van maken! Is het ook iets voor jou?

https://www.youtube.com/watch?v=fWZo8Fd13Qw (duurt ca. 1:31 min.)

Of anders deze les, die wat uitgebreider is?
https://www.youtube.com/watch?v=c4QQMYd3rbk (duurt ca. 9:59 min.)

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Ons smaakvermogen: een cadeau van de Schepper.

Wat een genot is het wanneer we een goed smaakvermogen hebben! Misschien herinner jij je ook nog enkele heerlijke smaken waarvan je hebt genoten — van rijp fruit zo van de boom, of van speciaal bereide gerechten. Onze Schepper wenste kennelijk dat wij van zulke genoegens van smaak zouden genieten. In Nederland zijn ook tropische vruchten vrijwel overal verkrijgbaar.
Ja, de smaak voegt werkelijk een verrijkende dimensie toe aan ons leven. Zonder de smaak zou eten saai zijn, alsof je de brandstoftank van een auto vult. Het is inderdaad een zegen van de alwijze en liefdevolle Schepper!
Hoe de smaak werkt
De smaak is een uiterst gecompliceerd zintuig. Strikt genomen is het een kwestie van scheikunde. Opgeloste chemische bestanddelen uit voedsel in onze mond stimuleren de smaakreceptoren die uit de poriën van onze tong steken. De receptorcellen reageren en stimuleren de zenuwcellen (neuronen) om vanuit de smaakknop signalen naar de hersenen te sturen.
Het is verbazingwekkend dat een smaakknop vele verschillende neuronen kan activeren en dat een neuron boodschappen kan ontvangen van verschillende smaakknoppen. Niemand weet precies hoe de smaakreceptoren en hun ingewikkelde systeem het voor elkaar krijgen. The Encyclopedia Americana zegt: „De gewaarwordingen die in de hersenen worden waargenomen, zijn klaarblijkelijk het resultaat van een ingewikkelde codering van de elektrische impulsen die door de receptorcellen zijn doorgegeven.”
Om je smaakvermogen te stimuleren zie je hieronder een schilderij met enkele soorten tropisch fruit. Het is gezond om elke dag een stuk fruit te eten. Maar was het wel goed voordat je het consumeert.

Afb.1 Tropisch fruit

Afbeelding | Geplaatst op door | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

De problemen met het begin van het leven

Hoe plausibel Darwins evolutietheorie ook mag lijken in de ogen van sommige geleerden, uiteindelijk zien zij zich met de vraag geconfronteerd: Zelfs indien wij aannemen dat vormen van levende organismen zich hebben ontwikkeld door natuurlijke selectie, hoe is het leven dan begonnen? Met andere woorden, het probleem is niet het overleven van de geschiktsten, maar de komst van de geschiktsten en de eersten! Maar zoals uit Darwins opmerkingen over de evolutie van het oog blijkt, was hij niet geïnteresseerd in het probleem hoe het leven begon. Hij schreef: „Het hoeft ons niet te interesseren hoe een zenuw gevoelig is geworden voor licht; net zomin als hoe het leven voor het eerst is ontstaan.”

De Franse wetenschappelijk schrijver Philippe Chambon schreef: „Darwin zelf vroeg zich af hoe de natuur zich ontwikkelende vormen selecteerde voordat ze volkomen functioneel waren. De lijst van evolutionaire raadsels is eindeloos. En hedendaagse biologen moeten met professor Jean Génermont van de Université de Paris in Orsay nederig toegeven dat ’de kunstmatige evolutietheorie de oorsprong van complexe organen niet gemakkelijk kan verklaren’.”

Vindt u het, gezien de enorme onwaarschijnlijkheid dat zo’n oneindige verscheidenheid en complexiteit van levensvormen door evolutie is ontstaan, moeilijk te geloven dat het allemaal gewoon door toeval in de juiste richting is geëvolueerd? Vraagt u zich af hoe dieren de strijd om de overleving van de geschiktsten toch hebben kunnen overleven terwijl hun ogen nog in een ontwikkelingsstadium verkeerden? Of terwijl zich zogenaamd nog primitieve vingers aan het vormen waren aan het submenselijke lichaam? Vraagt u zich af hoe cellen in leven zijn gebleven als ze in een onvolledige en gebrekkige toestand verkeerden?

Robert Naeye, schrijver voor het blad Astronomy en evolutionist, schreef dat het leven op aarde het resultaat is van „een lange opeenvolging van onwaarschijnlijke gebeurtenissen [die] zich op precies de juiste manier hebben voorgedaan om ons bestaan te bewerkstelligen, alsof wij een miljoen maal achtereen een miljoen gewonnen hadden in de loterij”. Die redenatie kan vermoedelijk worden gebruikt voor elk afzonderlijk dier dat thans bestaat. Onwaarschijnlijker kan het haast niet. Toch wordt van ons verwacht dat wij geloven dat door toevallige evolutie ook tegelijk een mannelijk en een vrouwelijk exemplaar zijn ontstaan, zodat de nieuwe soorten in stand konden blijven. Bovendien moeten wij ook geloven — en dat maakt het nog onwaarschijnlijker — dat het mannetje en het vrouwtje zich niet alleen tegelijk hebben ontwikkeld maar ook nog op dezelfde plaats! Zonder ontmoeting geen voortplanting!

Te geloven dat het leven in zijn miljoenen geperfectioneerde vormen het resultaat is van miljoenen gokjes die geslaagd zijn, is toch echt wel het toppunt van goedgelovigheid.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

De wonderlijke dierenwereld.

Foto 1. BigHorn of Dikhoornschaap

Deze keer een paar foto’s van dieren uitgekozen vanwege hun mooie vorm of kleur. De bighorn of het dikhoornschaap leeft hoog in de Rocky Mountains en andere berggebieden in het westen van Noord-Amerika. Het dankt zijn naam aan de grote gekromde hoorns van de rammen. Wat een machtig sterke hoorns draagt dit dier. Het dikhoornschaap is een goede klimmer en bewoont gebieden waar weinig mensen en roofdieren kunnen komen. Zijn hoeven zijn zo gebouwd, dat de dieren zonder veel problemen op steile rotsen kunnen klimmen en van rots naar rots kunnen springen. Op de link hieronder vind je een fotoserie waarop een ram naar een lager gelegen rots springt:
https://www.flickr.com/photos/10796340@N04/30862859085/in/photostream/

Foto 2. De Groene leguaan.

De groene leguaan leeft in zuidelijk Noord-Amerika, geheel Midden-Amerika en grote delen van noordelijk en centraal Zuid-Amerika. Hij is gemakkelijk te herkennen aan de karakteristieke, sterk vergrote ronde schub onderaan de achterzijde van de kop. Daarnaast zijn de keelwam en de geprononceerde stekelkam op de rug een duidelijk onderscheid, voornamelijk de halsstekels zijn zeer lang.

Foto 3. In de diepzee leven de mooiste dieren.


Het transparante dier op de derde foto leeft in de diepzee, een gebied waar wij mensen alleen maar een kijkje kunnen nemen met een drukbestendige duikklok. Ik weet niet hoe het dier heet, maar het valt mij wel op dat de Schepper veel moeite heeft gedaan om dit in de diepten levende dier toch een bijzonder fraai uiterlijk mee te geven. Het lijkt alsof over het hele lichaam gekleurde pareltjes zijn uitgestrooid. De inwendige organen zijn zichtbaar en de sierlijke tentakels zijn voorzien van zuignapjes. Ook dit dier leert mij iets over enkele eigenschappen van de Schepper: Hij heeft veel aandacht voor details en maakt superieure esthetische ontwerpen. Hij wilde kennelijk dat ook wij mensen met genoegen zouden kijken naar al zijn scheppingswerken. Een menselijke kunstenaar merkt misschien dat zijn creativiteit af en toe droogvalt. Maar Jehovah’s creativiteit — zijn vermogen om een verscheidenheid van nieuwe dingen te scheppen — is blijkbaar onuitputtelijk. Een psalmist riep uit: „Hoe talrijk zijn uw werken, o Jehovah! . . . De aarde is vol van uw voortbrengselen” (Psalm 104:24).

Afbeelding | Geplaatst op door | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Vulkanen, bouwers en verwoesters.

„Terwijl u dit leest, vinden er waarschijnlijk minstens twintig vulkaanuitbarstingen plaats”, zegt een verslag van het Smithsonian Institution in de Verenigde Staten. In grote lijnen luidt de theorie van de schollentektoniek dat aardbevingen en vulkanen altijd in eenzelfde soort gebieden voorkomen — in slenken, met name oceanische slenken; in de aardkorst, waar magma uit de aardmantel via spleten omhoogkomt; en in subductiezones, waar de ene schol onder de andere schuift.
Vulkanen in subductiezones vormen de grootste bedreiging voor de mens, zowel wegens het aantal uitbarstingen alsook omdat ze vaker in de buurt van bewoonde gebieden voorkomen. De Gordel van Vuur, een gebied rond de Grote Oceaan, is bezaaid met honderden van zulke vulkanen. Een klein aantal is ook te vinden op hotspots die niet op de grens van een aardschol liggen. De Hawaii-eilanden, de Azoren, de Galápagoseilanden en de Genootschapseilanden schijnen allemaal door vulkanische activiteit op hotspots te zijn ontstaan.
Feitelijk spelen vulkanen al heel lang een constructieve rol in de geschiedenis van de aarde. Volgens de website van een universiteit is wel „90% van alle continenten en zeebekkens door vulkanisme ontstaan”. Maar hoe komt het dat sommige uitbarstingen extreem hevig zijn?
Een uitbarsting begint met het opwellen van magma vanuit het hete binnenste van de aarde. Uit sommige vulkanen sijpelt gewoon lava weg, en die verplaatst zich zelden zo snel dat mensen erdoor worden overvallen. Maar andere vulkanen exploderen met meer kracht dan een atoombom! Bepalende factoren zijn onder andere de samenstelling en viscositeit van het gesmolten materiaal dat omhoogkomt en de hoeveelheid gassen en oververhit water in dat materiaal. Wanneer het magma in de buurt van het aardoppervlak komt, zetten het daarin opgesloten water en gas snel uit. Bij de juiste samenstelling van het magma ontstaat er een soortgelijk effect als wanneer frisdrank uit een net geopend blikje spuit.

De Kĭlauea-vulkaan in Hawaii
Kīlauea is een actieve vulkaan op het eiland Hawaï in het Hawaii Volcanoes National Park in de staat Hawaï. Het is een van de vijf schildvulkanen die samen het grootste eiland van Hawaï vormen. In het Hawaïaans betekent kīlauea “spuwen”, wat refereert aan de vele lava die de vulkaan voortbrengt. Momenteel is de vulkaan een van de actiefste en meest bezochte ter wereld. Kīlauea is de recentste van een lange lijn vulkanen die zijn ontstaan door de Hawaïaanse archipel, waar de Pacifische plaat over een hotspot schuift.
De vulkaan is opgebouwd door frequente lavastromen. Op de top van de vulkaan is een grote caldera met een diameter van ongeveer vijf kilometer. In deze caldera bevindt zich de Halemaumau-krater, waarin op dit moment een lavameer is. Naast de caldera zijn er een groot aantal kraters, waarvan Puʻu ʻŌʻō sinds 1983 actief is. (Zie Afb. 1 en 2)

Afb. 1 Gebied rondom de vulkaan op Hawaii.

Afb. 2 Vertikale doorsnede in het gebied van de vulkaan.

De vulkaankegel staat op de oostelijke riftzone van de vulkaan. De kegel spuwt sinds de uitbarsting op 3 januari 1983 continu lava, waardoor het de langst levende riftzone-uitbarsting van de laatste twee eeuwen is. Deze uitbarsting produceert lavastromen van elf tot twaalf kilometer en bestrijkt een gebied van 117 vierkante kilometer aan land. In de zee is door afkoelende lava al twee vierkante kilometer nieuw land ontstaan. De meeste lavastromen bereiken de kust van de Grote Oceaan. Ongeveer negentig procent van het oppervlak van de Kīlauea bestaat uit lavastromen van minder dan 1100 jaar oud en zeventig procent van het oppervlak is jonger dan zeshonderd jaar. Hieronder vind je vier recente interessante video’s over deze in de oceaan stromende lavastroom en het lavameer in de krater.

https://www.youtube.com/watch?v=888nbjvkNts
http://www.nu.nl/153224/video/lava-stroomt-uit-kilauea-vulkaan-in-hawaii.html
https://www.ad.nl/home/bijzondere-beelden-kilauea-vulkaan-hawaeniuml-stort-in~a5296954/
https://www.youtube.com/watch?v=zCnUM4xdt4U

Genesisverslag is niet in strijd met wetenschap.

Het inwendige van de aarde is gevuld met heet vloeibaar materiaal en de aardkost is in verhouding daarmee slechts dun. In het genesis verslag van de schepping staat over het begin van de aarde slechts: “In het begin schiep God de hemel en de aarde”. — Genesis 1:1 De bijbel vermeldt niet wanneer dat begin was. Bijbelgeleerden hebben daarom geen reden om wetenschappelijke berekeningen omtrent de ouderdom van de planeet te bekritiseren. Wetenschapsmensen schatten de ouderdom van sommige gesteenten op 3,5 miljard jaar, en voor de aarde zelf wordt een ouderdom van 4 tot 4,5 miljard jaar of meer aangegeven. De aarde zou, zoals wetenschappers beweren dus inderdaad miljarden jaren oud kunnen zijn.
Het kan inderdaad lange tijd geduurd hebben voordat de oorspronkelijke aarde voldoende afgekoeld was en de oppervlaktetemperatuur geschikt was voor bewoning door mens en dier. De zes scheppingsdagen hebben dus geen betrekking op het scheppen van de materie of het gesteente van de aarde, maar op het gereedmaken van de planeet als woonplaats voor de mens. De bijbel onthult niet of God op een van de andere planeten in het universum leven heeft geschapen. Astronomen hebben tot nu toe echter nog geen bewijzen gevonden van het bestaan van leven op een van deze planeten en zij kennen buiten de aarde geen planeet die momenteel in staat is menselijk leven te onderhouden.

Video | Geplaatst op door | Tags: , , , | Een reactie plaatsen